انتخاب بین دو خواستگار دو دل مانده ام

[سوشیانت2]

سلام

خواستگار اول: مرد سالار, سطح سواد پایین, افکار متحجرآنه که زن نباید درس بخونه و بآید کنج خونه بمونه و وارد اجتماع نشه
نتیجه: ایشون بدون تردید بدرد زندگی نمیخورن. حتی اگه میلیاردر هم باشن باز افکار پوسیده ای که دارن مشکلات متعددی درست میکنه.

خواستگار دوم(پسرخالتون) : 20 سال برای یه پسر شدیدا کمه! من به شما قول میدم همونطور که من و هم سن و سالهای من بعد از 25 سالگی افکار پ عقاید و دیدمون به زندگی از بیخ تغییر کرد، این پسر بجه هم وقتی بزرگ بشه به این عشق نوجوونیش که از 15 16 سالگی یقه شو گرفته، قطعا میخنده و میره پی زندگیش.
ازدواج با این پسر کم سن و سال بزرگترین حماقته


....
ضمنا شما خودت هم هنوز سنت خیلی کمه. بهترین کار اینه که هر دو خواستگار رو با قاطعیت رد کنی و بری پی درس و دانشکاهت. تمرکزت رو فعلا تمام و کمال بذار روی درست و پیشرفت اجتماعیت. هرچی امروز پخته تر بشی در آینده مادر و همسر بهتری خواهی شد.

موفق باشی

[آوای دل]

با سلام و تشکر از شما دوستانی که راهنمایی کردید.
نمیدونم اگر شرایط من هم میدونستید باز هم نظرتون همین بود یا نه.
خب ی وقتایی هست ک برای آدم دو خواستگار میاد و آدم باید به یکیشون جواب بده پس باید شرایط خواستگارهارو کنار هم قرار بده و هرکدوم ک ب معیار آدم نزدیک بود انتخاب کنه البته گاهی هم هیچکدوم رو انتخاب نمیکنه.
من از لحاظ درسی ب چیزی ک می خواستم نرسیدم, و الان درسم چندان اهمیتی برای من نداره, با اینکه خیلی علاقه دارم ولی ازدواج اول برام اولویت داره, این آقا چهارمین خواستگاری هستن ک اومدن و مخالف درس خوندن من هستند, خودشون گفتند من خودم با درس چندان میونه ای ندارم و شما هم ی ترم دیگ تا فوق دیپلم بخون و دیگه ادامه نده.
خب منم دوست دارم با یک آدم تحصیل کرده ازدواجکنم ولی اکثرا میگن ذرس دیگ نخون, و اگر بخوام بخونم باید ازدواجم رو موکول کنم ب بعد از اتمام تحصیلم ک اصلا اینطوری شرایطش رو ندارم.

معیارهای من اینه ک از لحاظ اعتقاد و.ایمان تقریبا در یک سطح باشیم, از لحاظ مالی و اقتصادی, فرهنگ, شغل خوبی داشته باشه و ....این آقا تقریبا این معیارهارو داره ولی از لحاظ مالی بالاتر هستند یعنی هرکس ک بیاد از مابالاتره, چون وضع مالی ما زیر صفره.
سوشیانت عزیز من چندجا دیدم ک شما ب همه کسانی ک در سن پایین دختری رو دوست دارن همینو میگید ک فراموش میکنن و ... شاید حق با شما باشه ولی ب نظر من همه اینطور نیستن, نه تنها پسرخاله من کلی میگم شاید واقعا کسی شخصی رو دوست داشته باشه و در سالهای آینده هم این دوست داشتن پابرجا بمونه, با این حال من قبلا ب ایشون گفتم ک برن سر کار و بعد ب خواستگاری بیان ولی شغلی ب اون صورت ندارن و پدرشون هم میگن فعلا سنش کم هست و برای ازدواج زوده و من هم همین نظرو دارم ما از لحاظ مالی خیلی ضعیفیم, احساس سربار بودن میکنم توی خونه, اینجا خمش دعواست سر همه چی, حتی اگر مامانم ب بابام بگه مثلا ی روغن بخر بابام داد و فریاد میکنه، برادری هم ندارم ک کم و بیش کمکی بهمون کنه, منم کاری ک دوست داشته باشم گیرم نمیاد, همه کارا از صبح تاشب هستن و منم توان جسمیم طوری نیست ک بتونم صبح تا شب کار کنم.
الان هم خواهرم با کارای متفرقه خرج ما رو میده, منم لیف میبافم و لواشک درست میکنیم و ...
با این شرایط دوست دارم زودتر ازدواج کنم چون دارم توی این خونه دیوونه میشم, دوس دارم یک مرد باشه بهش تکیه کنم, دوس دارم محتاج کسی نباشم, دوس دارم وقتی میرم دکتر یا با دفترچه برم یا آزاد نه با کارت کمیته ک انقدر خجالت بکشم, با همه اینها سعی کردم احساسی تصمیم نگیرم و از چاله ب چاه نیفتم و هدفم از ازدواج فقط نجات از اینجا نیست, احساس میکنم آمادگی ازدواج رو دارم ولی کی دلش میخواد با من ازدواج کنه؟!
وقتی ک کل سرمایه مابعد از سی سال زندگی پدرو.مادرم ۸ میلیون است و آن را بابت رهن خانه داده ایم, با این شرایط چطور میتونن ب من جهیزیه حداقل هشت تومنی بدن وقتی ک سرمایشون فقط هشت تومن است،
من باید شرایط خودم رو هم در نظر بگیرم, الانم لطفا نگید اگر کسی شخصی رو بخواد جهیزیه و این حرفا نیست ولی اگر شما هم باشید دوست دارید همسرتون جهیزیه خوبی داشته باشه, در ضمن خواستگارای منم با واسطه هستن و اینطور نیست ک بگن همه جوره میخوایمت.
پس من باید شرایط خودمم در نظر بگیرم و بعد جواب بدم.
ممنون از شما دوستان, منتظر راهنماییتون هستم.