عکس العمل من در پرخاشگری همسرم بر فرزندم

[مرحمت]

سلام عزیزم
عضو شدم تا به عنوان کسی که در کودکی و نوجوانی این قضیه را لمس کردم بهتون بگم حتما حتما نشون بدید که مدافع دخترتون هستید و دختر شما متوجه بشه

من که زیر دست و پای پدر بودم مادرم یا التماس می کرد یا گریه و گاهی هم فقط نگاه می کرد و کاری نمی کرد
و این برای یه دختر خیلی آسیب رسان هست که فکر کنه هیچ پشتیبانی نداره...مادرم را ضعیف می دونستم و این که هیچ حامی ندارم
کم پیش میاد به گذشته فکر کنم اما اثرش روی من هنوز هست...خیلی خیلی عصبی شدم خیلی کم صبر و حساس و زودرنج
وسواس فکری و بی اعتماد به نفس و توی خیالات سیر می کنم...

اول از همه فقط و فقط همسرتون باید به فکر درمان و کنترل خشمشون باشند
یه چیز دیگه من که هر وقت عصبانی میشم همسرم خیلی راحت با ترفنداش منو آروم می کنه...شما هم می تونید اون لحظه که همسرتون عصبانی هست ایشون را جلوی فرزنتون در آغوش بگیرید و حالا با روش های مختلف آرومش کنید و بعد فرزندتون را در آغوش بگیرید و ببوسیدش

اما اینکه فقط بخواین طرف همسرتون را بگیرید تا اقتدارش نشکنه من اینو آسیب به فرزندتون می بینم
فرزندتون هم باید بدونه یک حامی داره

ببخشید اگر نظر اشتباه دادم...