کمک جهت آماده شدن برای کنار آمدن با ورشکستگی عن قریب و آینده پر اضطراب .

[hamed-kr]

سلام، خواهش می کنم،خیلی کوچیک تر از نصیحت کردن هستم(قصدم واقعا نصیحت که نیست همدردی و یادآوری هست) یا هر چی دیگه بخوایم اسمش رو بذاریم ،فقط اگر پستی براتون میذارم از اون جهت هست که فرمود:

فَإِنَّ الذِّکْري تَنْفَعُ الْمُؤْمِنينَ : چرا که تذکر و اندرز برای مؤمنان سودمند است

یادش بخیر جوون که بودم! هر از گاهی یه شعری ،غزلی می گفتم تخلصم هم مثلاً " رهگذر " بود و بیت آخر یکی از غرل هام این بود:

گنج همه رهگذران فقر و نیاز و لطف تو
کاسه فقر رهگذر ز بیـــــــکران کرانه کن

بله خانم بی نهایت (یا به عبارت دیگه ای بیکران)

یا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ﴿فاطر-۱۵﴾ : ای مردم ، همه شما به خدا نیازمندید و خداست که بی نیاز و ستوده صفات و افعال است.

البته قسمت اول آیه به خاطر نارسایی ترجمه این جور معنی میشه ولی معنی اش رو بخوایم بهتر به زبون فارسی برگردونیم میشه گفت این جور میشه :

ای مردم شما عینا در برابر خدا عین خود نیازمندی و فقر هستید و هیچ دارایی از وجود خودتون ندارید (حتی وجودتون از خودتون نیست و وابسته به خداست)

اون آیه "ان مع العسر یسرا " هم باز بیشتر به اشتباه توی فارسی این طور معنی میشه که بعد از هر سختی آسونی هست در حالی که در این آیه کلمه " مع " حرف معیت و همراهی است که نتیجتا ترجمه صحیح آیه این طور خواهد بود

همانا با سختی (در دل سختی) آسانی است .

به قول سعدی :

زکار بسته نیندیش دل شکـــــسته مدار
که آب چشمه حیوان درون تاریکی است

حضرت علی (ع) می فرمایند :

عَوِّدْ نَفْسَكَ التَّصَبُّرَ عَلَى الْمَكْروهِ : نفست را به صبر کردن در برابر آنچه ناخوشایند اوست عادت بده



سختی بیشتر برای این هست که یاد خدا در ما بیشتر بشه ولی نمی دونم ما چمون هست که توی سختی ها اون جور که باید خدا رو یاد نمی کنیم ،می گیم بذار سختیه تموم بشه یه کم مثلاً ذهنم آزاد تر بشه بیشتر به خدا برسم ،و ولی قرار این بود که :

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ﴿۱۵۵﴾

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ﴿۱۵۶﴾

أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ﴿۱۵۷﴾

البته یه گله ای هم از خدا بکنیم ها ،آخه چرا خدا:

خُلِقَ الْإِنسَانُ مِنْ عَجَلٍ : (گویی)انسان از عجله خلق شده!

​از عجله خلق مون می کنی بعد می گی صبر کن!