همه امیدم به راهنمایی شماست/ تردید و دودلی در انتخاب ، زندگی رو ازم گرفته

[مهندس خانوم]

مهم ترین مشکلی که فکر میکنم شما دارین و تو موارد دیگه هم خودش رو نشون داده اولا مقایسه کردن خود با دیگرانه و دوما زندگی کردن در گذشته.
یه بار با خودتون بشینید فکر کنید که از چندسالگیتون به بعد راضی نیستید. مثلا من خودم اگه اختیار داشته باشم به گذشته برگردم به 18 سالگی برمیگردم این یعنی اینکه به نظر خودم تا 18 سالگیم اشتباهی نداشتم که بخواد روی الانم اثر گذاشته باشه.
در مرحله ی بعدی به این فکر کنید که اگه تو اون سن بودین چیکار میکردین و چه اشتباهاتی رو تکرار نمیکردین. اون ها رو یادداشت کنین و تصمیم بگیرین که از همین الان شروع کنین برای اینکه همون سبک دلخواهتون زندگی کنین.
یه نکته دیگه اینکه سعی کنین وارد جمع هایی بشین که از شما از نظر سنی بزرگترن اینطوری کمتر حسرت افزایش سنتون رو میخورین.
باشگاهتون رو کلا عوض کنین و با کسایی باشین که نسبت به شما آماتور هستن.
در مورد تغییر رشته نمیخوام بگم اشتباه میکنین اما یه تصمیم قاطع بگیرین و همون رو انجام بدین. اگه پزشکی دوست دارین خب چه عیبی داره تا 10 سال دیگه درگیرش باشین. اگ برنامه نویسیتون خوبه تو همون راه پیشرفت کنین. فقط و فقط به خودتون فکر کنین که دوست دارین چیکار کنین.
ما همه مون خیلی شنیدیم که جلوی ضرر رو هر وقت بگیری منفعته، خب این یه اراده ی خیلی قوی میخواد. از دست دادن زمان به خاطر حسرت خوردن و ناامید شدن و غیره فقط استرس و افسردگیتون رو بیشتر میکنه.

یه نکته دیگه اینکه فکر میکنم به شدت کمالگرا هستین. سعی کنین یه مقدار این خصوصیتتون رو تعدیل کنین تا از زمان حال بیشتر لذت ببرین.
شمردن روزهای تقویم رو فراموش کنین و یه یاعلی بگین و تصمیمتون رو بگیرین.