همه امیدم به راهنمایی شماست/ تردید و دودلی در انتخاب ، زندگی رو ازم گرفته

[باغبان]

با سلام و احترام



یه چیزی از فرمایشات شما میشه فهمید اینکه : هنوز در گذشته هستید و از خودتون ناراحتید!

وقتی نتونیم خودمون را ببخشیم و افسوس گذشته را بخوریم – همیشه در ناراحتی زندگی می کنیم

شما تلاش خودتون را کردید و در گذشته تصمیم گرفتید اون هم از انتخابات بسیار - پس به رودخانه زندگیتون ایمان داشته باشید ! و از سنگ .و جریان تند رودخانه نترسید .



چرا فکر می کنید برای اینکه اعتماد به نفس بالایی داشته باشید حتما باید در رشته های سخت درس بخونید

چرا این را موفقعیت بزرگ می دونید !

خب اگر این جور باشه یکی میتونه بگه من برم مهندسی هوافضا بخونم و موشک بسازم
یا بگه برم خلبان شم چون اسم خوبی داره و سخته
بعد به خودش بگه : اگر نشم و نرسم فایده نداره


این معنی زندگی نیست


تو پست اول هم خدمتتون گفتم انتخاب رشته مثل یه دیواری میمومه جلومون - برای اینکه غصه ی آن را نخوریم یه خوره خودمان را بالا بکشیم و ببینیم چه کاره هستیم

یعنی بریم از مرشدها و با تجربه های اون رشته سئوال کنیم و بازار کارش را بررسی کنیم و ببینیم استعداد آن را داریم

شما مثلا میخوای دندون پزشک بشی ببین اول از خون نمی ترسی ! روحیه تان می خوره



تو هر رشته ای همین کار را کنید ! ( مشورت از مرشدها )



به نظرم اگر دندون پزشک هم بشید باز امکان داره یه چیز دیگه بگید!

اگر این چیزها و این نعمت هایی که دارید براتون کم رنگ باشه ! - در آینده هم اون نعمت جدید کم رنگ میشه براتون!

پس باز رو ی هدف اصلی زندگی فکر کنیم . – خودمون را بشناسیم - کما ل گرایی و آیده آل گرایی را کنترل و درمان کنیم !


این هدف اصلی زندگی را خواهشا ساده نگذرید ازش !! من سالهاست دارم فکر می کنم و خودم را توش توسعه میدم و اشتباهات خودم را درست می کنم ،،،در حد توانم !!




.................................................. ...........................


اون دلایلی که فرمودید برای موندن در رشته خودتون ، دلایلی خوبی هست که ادامه دهید :

شما در رشته خودتون استعداد دارید - می دونید که موفق میشید – راه برای شما مشخصه – مسیر ارشد و دکترا رفتن آسون تره توش – تجربه دارید از دبیرستان !


دلیلی که فرمودید برای ادامه ندادن :
من دلیل منطقی پیدا نکردم از شما با توجه به موارد بالا !


احتمالا هنوز در رشته کامپبوتر به استقلال کاری نرسیده اید!

چون یه فرد برنامه نویس حاضره شب و روز کد بزنه برا رسیدن به هدفش! و اصلا نمی تونه به چیز دیگر فکر کنه

اگر شما در برنامه نویسی واقعا قدرتمند هستید مشکل امنیت شغلی به هیچ عنوان پیدا نمی کنید ( حتی از پزشک هم بیشتر پول در می آورید !)


من احساس می کنم شاید زیاد به برنامه نویسی اعتقاد ندارید و یا آینده خوبی در این کار برای خودتان نمی بینید !!

و یا شاید هم از همون کمال کرایی مطلوب خودتون خیلی فاصله داشته باشید و خودتون را کم تر از دیگران می بینید

چون اکثر برنامه نویسان مطرح دنیا زیاد علاقه ای به تحصیلات آکادامیک ندارنند !


ولی خب – به نظرم با توجه شرایط شما و علاقه شما ،،، میتونید یه دانشگاه روزانه خوب قبول شید ! و از طرفی همزمان کار خودتان هم بکنید!



باید به چیز از خودتون باور داشته باشید : شجاعت - اعتماد به نفس - پشتکار - تصمیم - قاطعیت و .....


.................................................. ...


در مورد رشته پزشکی دلایلی مفیدی که فرموید به نظرم این بود :
اسم دندون پزشک به یدک کشیدن - امنیت شغلی - مخ بودن از نظر مردم و جامعه


به نظرم فردا حضوری برید پیش یه دندون پزشک و باها ش صحبت کنید و بهش بگید من می خوام دکتر بشم –

چی کار کنم – به صر فه هست - امنیت شغلی خوبی داره - مناطق محروم باید برم یا نرم – رتبه ام باید چند بشه و ....

اون موقع می فهمید چه کاره هستید !!


تو رشته های دیگه هم همین کار را کنید

باید رشته هایی که مد نظرتون هست را لیست کنید - بپرسید - امتحان کنید - تحقیق کنید ،،،، تا بتویند برسید به هدف مورد نظرتون .


علاقه - استعداد خیلی مهمه!


.................................................. ..............


ببنید یکی از دلایلی که شما ناراحت هستید و تمرکز لازم را در رشته خودتون ندارید ( علاوه بر کمال گرایی و .... ) اینکه باید ،،، داستان گل رز را خوب بدونید و درک کنید !


یه شاخه را فرض کنید در اون چند گل رز با اندازه های متفاوت وجود داره - یه باغبان برای اینکه بتونه یه گل رز بزرگ و واحدی را داشته باشه باید مدیریت رسیدن آب و غذا به بوته اش را بلد باشه

– اگر قرار باشه آب و غذا بین همه گل ها پخش بشه معلومه که گل های بزرگی نخواهیم داشت !

پس باغبون باید شاخه های اضافی گل رز را هرز کنه و بذاره فقط به یه شاخه آب و غذا برسه ! وقتی به یکی رسید اون گل رز آب و غذا کافی را استفاده میکنه و بزرگ میشه !

دلیل بزرگ بودن این گل رز شانس و اقبال نیست ! بلکه مدیریت منایع و سوخت دهی به گل هاست !


برای شما هم همین هست – شما مدتها در ذهنتان دارید رشته ی دیگری را پرورش میدهید و هی به خودتان می گوید باید رشته بهتری می رفتم

یعنی دراید گل رز های مختلفی در ذهنتون پرورش می دهید !! و انتظار دارید گل رز بزرگی هم داشتید باشید !!!

برای رسیدم به اون مهم باید شاخه های دیگر را هرز کنید و فقط روی گل رز خودتان ( کامپیوتر ) تمرکز کنید !


وقتی بر گل رز خودتان تمرکز کنید ، اون موقع تازه متوجه میشید که گل رز شما چه بو و آوای خوبی داره !


البته مواظب گل رز اصلی خودتان ( همسرتون ) باشید که ،،،، بقیه چیزها فرعی هستند !!!

اصل را پرورش و هدایت کنید و از زندگیتون لذت ببرید و انشا الله همیشه شاد باشید

آمین.



یادمان باشه تمرکز یعنی قربونی کردن !!
یعنی انتخاب یه ایده خوب ،،،، در میان خوب های دیگر !!!




یا حق