فهیمه عزیزم درک می کنم که تو چه شرایط سختی هستی...منم همین شخصیت وابسته و مهر طلب رو دارم ...میدونم که الان حال معتادی رو داری که مواد به اون نرسیده باشه و همون قدر درد می کشی....اما عزیز دلم تمام این درد کشیدن ها با ارزشه چون وجود خودت پر ارزشه...هم چین مردی ارزشش رو نداره اونی که خطا کرده و تازه پشتش رو به تو می کنه و می خوابه یعنی تو براش آن قدر که باید مهم نیستی...پس محکم وایستا و سعی کن که خودت واسه خودت مهم باشی...قطعا تلخی جدایی رو می چشی ولی این تلخی ارزشش رو داره چون پیش خودت و خانوادت سر بلند میشی...سعی خودت رو بکن که خام حرفاش نشی...تو فقط کافیه سالی از زندگیت بگذره و اون وقت عیان تر از این شاهد خیانتش باشی و اون زمان با روان آسیب دیده ات چه کار می تونی بکنی؟...پس محکم وایستا و تمومش کن...از تنهایی بعدش نترس. .خدا همیشه هست.








علاقه مندی ها (Bookmarks)