با سلام
آقا شهروز توی نظرات کاربر شیدا یک نکته هست که من هم روش تاکید می کنم و اون هم اینکه شما نباید صرفا پله ترقی همسرتون بشید و این وسط خیلی چیزها رو از دست بدید
درسته که هر فردی در جهت پیشرفت همسرش اگر کاری از دستش بربیاد باید انجام بده ولی نه به قیمت اینکه خودش خیلی چیزها رو از دست بده و بعد تبدیل به فردی بشه که تنها چیزی که داره پیشرفتهای همسرش هست که اگر همسرش هم یک روز به هر دلیلی نخواد باهاش ادامه بده احساس ندامت یک لحظه رهاش نکنه
اگر برای رشته شما ایران مناسب هست خوب خانمتون هم میتونن همینجا ادامه تحصیل بدن
و البته این توقع از طرف ایشون که شما بخواین موقعیت شغلی و تحصیلیتون رو کلا کنار بذارید و صرفا ایشون رو همراهی کنید توقع منطقی نیست که البته با گفتگو قابل حل هست
از خودم براتون مثال میزنم بعد از گرفتن مدرک ارشدم میتونستم با بورسیه برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به خارج از کشور (منظورم کشورهای تاپ در رشته خودم هست نه کشور درجه 2) برم بعد از صحبت با همسرم به نتیجه رسیدیم که به صلاح زندگیمون نیست چون همسرم موقعیت خوب شغلیش رو باید به طور کامل از دست میداد و بعد ادامه تحصیل اگر برمیگشتیم ایشون باید تازه دنبال کار می گشت و البته اون موقع بحث خانوادش هم مطرح بود چون پدر ایشون فوت شده بودن و برادرهاشون هنوز ازدواج نکرده بودن و ایشون معتقد بود باید حواسش به زندگی اونا هم باشه
برای رفتن به اون کشورها بحث هزینه نبود اصلا قرار نبود ما خرجی بکنیم به صورت بورسیه می رفتیم
بعدش هم استادم کلی عصبانی شد که چرا قدر این موقعیت رو ندونستی
ادامه تحصیل رو توی همین ایران دادم و توی همون دوران بچه دار شدم و به همین دلیل فرصت مطالعاتی هم نتونستم برم
به هرحال وقتی آدم ازدواج می کنه نمیتونه فقط خودشو ببینه باید قبول کنه که یک سری موارد با مجرد بودن فرق داره نمیشه با همون سرعت پیشرفت کرد مگر اینکه مسیرش با همسرش دقیقا یک مسیر باشه که چنین چیزی هم احتمالش کم هست
*شیدا جان یادت هست توی تاپیک یکی از کاربرها وقتی شوهرش می گفت چرا فلان خونه رو پدرت ازمون گرفت (در حالیکه واقعا پدر ایشون وظیفه خونه دادن به دخترش رو نداره) شما بهش می گفتی برای حفظ آرامش زندگیت با احساس همسرت همراهی کن و بهش بگو راست میگی پدرم نباید اون خونه رو از ما می گرفت و ... این تاپیک هم همون مدلیه منتها جای زن و مرد ماجرا عوض شده شما قدرت تجزیه تحلیل فوق العاده ای داری منتها دیدگاه هات مرد سالارانه هست یعنی خیلی مهم هست که کاربری که خانواده همسرش رفتار اهانت آمیز داشته مرد بوده باشه یا زن. توصیه هات فرق می کنه زن باید با شوهرش همراهی کنه ولی مرد اصلا نباید بپذیره (البته این نظر شخصی من هست که ممکن هم هست به دلیل شناخت محدودم از شما کامل هم درست نباشه)
آقا شهروز پیشنهاد خانمتون رو در مورد تولد به فال نیک بگیرید حضوری از مادرتون دعوت کنید اگر توقع داشتن خواهرتونو دعوت کنید بگید یه مهمونی کوچک خودمونی هستش ان شا الله در فرصتی دیگر اونا رو دعوت می کنیم. خیلی من و خانمم دوست داریم که شما و پدر هم توی این مهمونی باشید
و البته متقابلا خواهر برادر خانمتونو هم دعوت نکنید ایشون هم اگر قراره از خانوادشون دعوت کنن در حد همون پدر مادر باشه (خانمتون هم باید درک کنه که اگر خواهر برادر شما نمیان اومدن خواهر برادر ایشون ایجاد سو تفاهم و ناراحتی میکنه و این کار نباید انجام بشه) یا اینکه اصلا یه مهمونی دیگه برای اونا بگیرید اگر قرار هست تعداد بیشتری از اونا بیان که جلوی چشم مادرتون نباشه
اگر هم فکر می کنید این دعوت زمینه کینه و دشمنی میشه خودتون دو نفری تولد بگیرید امسالو
موفق باشید
پرواز کن آنگونه که می خواهی
وگرنه پروازت می دهند آنگونه که می خواهند
ویرایش توسط فکور : چهارشنبه 07 مهر 95 در ساعت 10:51
علاقه مندی ها (Bookmarks)