
نوشته اصلی توسط
آنیتا123
سلام حنا جان
نظر من اینه که خیلی فرقی نمیکنه که همسرت خیانت میکنه یا نه.میدونم خیانت خیلی کار کثیفیه و خط قرمزه توی زندگی. ولی حتی اگر خیانت هم نکنه مشکلات اساسی
دیگه ای داره.
اینکه به شما نزدیک نمیشه با این توجیه که عقد هستید به هیچ وجه قابل قبول نیست.پس یا خیانت می کنه یا فوق العاده سرده.
مشاورهایی که رفتین راجع به شخصیت همسرتون چه حدسی زدن؟من متخصص نیستم و شاید حرفم اشتباه باشه ولی حس می کنم همسرتون اختلال شخصیتی
خودشیفته دارن.
من یه تجربه داشتم که شاید بد نباشه تو بدونی.یه خواستگار که بعدا معلوم شد خودشیفته بوده.بعد از تموم شدم اون جریان من در وضعیت خوبی نبودم.
پیش یه روانپزشک رفتم.چون منم دچار وابستگی شده بودم.در واقع حرفهای محکم و قاطع اون روانپزشک منو از اون وابستگی نجات داد.
ایشون گفتن که آدمهای خودشیفته بسیار خطرناک هستند.در شروع یک رابطه وقتی غرور طرف مقابل بالاتر از غرور خودشون قرار بگیره کوتاه میان و ادعای عشق عاشقی
و سعی در وابسته کردن طرف مقابل دارن( مثل دوران دوستی که شما محلش نمیذاشتی و اون دنبال شما بود) ولی بعد که طعمه رو به دست آوردن تغییر می کنن.
دیگه حتی تو رو لایق تمیز کردن کفششون هم نمیدونن.گفت اگه وارد همچین رابطه ای شدی اونقدر داغون میشی که بقیه باید تو رو از این زندگی خارج کنن.
و بعدش احتیاج به درمان خواهی داشت.
حنا جان اگر همسر شما هم همچین شرایطی داشته باشه حالات شما طبیعیه.توی اینترنت ویژگی های افراد خودشیفته رو سرچ کن.معمولا خانواده های همچین افرادی
هم ویژگیهای خودشیفتگی رو دارن.
اگر اینطور باشه باید هر چه سریعتر از این زندگی خارج بشی. متاسفم که خانوادت باهات همکاری نمیکنن. ولی تو چون هنوز به طور کامل با این آقا زندگی نکردی هنوز
به اون شدت آسیب ندیدی و میتونی خودت رو نجات بدی.من حتی به مشاور گفتم به برگشت به اون خواستگارم فکر می کنم با صدای بلند داد زد و گفت هیچ وقت
همچین کاری نکن.زندگیت نابود میشه.همین خیلی منو تحت تاثیر قرار داد.
شما هنوز باکره ای .هنوز دیر نیست خودت رو نجات بدی. میخوای چقدر صبر کنی وابستگییت کم کم قطع بشه.کدوم وابستگی؟ به آدمی که تا این حد تو رو تحقیر کرده
چه وابستگی داری آخه؟
امیدوارم یه روزی به خودت نیای که کاملا توی این باتلاق غرق شده باشی ، درس و کارت رو هم از دست داده باشی و اعتماد به نفس خودت هم نابود شده باشه.
ببین آدمهای خودشیفته مارهای خوش خط و خالی هستن که بلدن چطور آدمها رو اسیر خودشون کنن.گول محبت های گاه به گاهش رو نخور.
یادت به توهین ها و تحقیرهاش بیفته. همین که مثل یه زن با تو رفتار نمیکنه و حتی تو رو از یه معاشقه محروم میکنه خودش یه توهین بزرگه برای یک زن.
قوی باش عزیزم. هیچ کس نمیتونه تو رو مجبور به تحمل این شرایط کنه.
من درکت میکنم. با تمام وجودم.تصمیم به طلاق به این راحتی نیست.مخصوصا وقتی خانواده حمایتت نکنن.تو باید خودت و تواناییهات رو باور کنی.به عنوان یک انسان
و یک زن خودت رو باور کن.نذار رفتارهای مریض اون آدم خودباوریت رو کم کنه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)