کمک کنید من میخوام گریه کنم

[شیدا.]

تا حدودی با کاربر قبلی موافقم.

البته دوره ی نامزدی، دوره ی شناخته.
عقد که رسما و قانونا زن و شوهر هستند. ولی جدایی در دوره ی عقد، بهتر از بعد ازدواج یا حتی بعد بچه دار شدن هست.

این آقا به طور کلی به دل فرزانه ننشسته.
هر چی هم عیب و ایرادهاش یا خوب و بدهاش را بشمره، اون دل نشستنه اتفاق نیفتاده.
البته به نظر من.

این که کسی با دهن باز غذا بخوره و به آداب و رسوم غذا خوردن و مهمانی و معاشرت و ... اهمیت نده، به این سادگی قابل تغییر نیست.
یه فاصله فرهنگی خاصی بین این دو نفر هست که به این راحتی قابل پر شدن نیست.
موضوع هم با مدرک دانشگاهی و کتاب خوندن و غیره حل نمی شه.

فرزانه نه تنها کنار این آقا احساس غرور و سربلندی نمی کنه
حالت بی تفاوت و خنثی هم نداره
حال سرشکستگی و خجالت داره ... این خیلی سخته و فکر می کنم حتی برای اون آقا هم در آینده مشکل ساز بشه که همسرش در جمع از حضورش و رفتارش و صحبتهاش خجالت بکشه.

کاش فرزانه امتحانهاش را تموم میکرد و بعد سر فرصت با مشاوره حضوری
و پیگیری اصولی تاپیکش، مشکلش را بررسی می کرد.
نه این که همه اش ذکر مصیبت بگه و حرف از خودکشی و چیکار کنم و نمی تونم و ...