نا امیدی از زندگی مشترک

[شیدا.]

منم موافق نیستم که شما بری سر خود ماشین ظرفشویی بخری.
حتی همسر شما هم تنهایی همچین خرید بزرگی انجام بده، حس بدی به شما دست می ده.
قرار نیست باعث بشید ایشون احساس بدی به شما و زندگی مشترکش پیدا کنه.

اما با این آقایی که در خانواده اش اکثر خانمها شرایطی را دارند که گفتید
کار شما سخت می شه. باید یه کم با سیاست تر پیش برید تا این ذهنیت و فرهنگی که درونش نهادینه شده را کمی به سمت خواسته هاتون متمایل کنید.

مثلا برای ماشین ظرفشویی می تونید از مدتی قبل مرتب بگید که می خوام برای تولدم واسه خودم کادو بخرم
یه کادوی حسابی واسه تولدم در نظر گرفتم به خودم بدم و خلاصه اینقد بگید و بگید که روزی که ماشین را گرفتید یه کمی ذهنش و حسش آماده باشه و اون را یک خرید سرخود و مستقل نبینه.
البته یه حس بینابین خواهد داشت ولی به شدت این نخواهد بود که بیاد خونه ببینه شما ماشین خریدید.
یه طوری هماهنگ کنید که وقتی ماشین ظرفشویی را می آرن هر دوتون خونه باشید. فکر کنم بهتر از اینه که بیایی خونه و ببینی طرف مقابل یه چیزی سرخود خریده !!
چند باری که این جور موارد تکرار بشه براش عادی تر می شه.
بعد هم به ایشون بگید می خواد واسه خودش چی بخره؟ چرا برای تولدش به خودش هدیه نمی ده و ... شاید اینطوری کمتر ناراحت بشه.

به هر حال شما درس خوندی و کار می کنی و درآمد داری که بهتر زندگی کنی.
یه جوری باید همسرت را به این سمت سوق بدی.