تشریح "کلید مرد " درمورد زندگی خودم برای بهتر شدن رابطه من و همسرم

[بی نهایت]

از یه طرفم من خودم یه خانمم و به جرات میگم که 95% خانم های اطراف من کار رو دوست ندارن(کار بیرون از منزل)....ولی خب بالاجبار ،بدلیل درآمد کم پدر یا شوهر مجبورن شاغل بشن تا بتونن تو این دنیا پر زرق و برق شاد زندگی کنن....واقعا این دوره و زمونه آدم بی پول مثل آدم مرده و بی روح حساب میشه....دیگه مثل قدیم ها نیست و شرایط تغییر کرده.....پس اینو بدونین که اگر آقا بتونه خونه و زندگی و خانم رو تامین کنه:چه بهتر از این واسه یه خانم که به علایق خودش برسه....تا کار اجباری توی شرکت

گرچه این پستم یک سری توضیحات است در برابر پست دوست عزیز خانم هانیه 68 اما شاید به درد بقیه و خانم فرشته اردیبهشت نیز بخورد.
باهاتون کاملا موافقم اکثر خانم های شاغل از کار کردن و شرایط سختی که در پس اون با آن مواجه هستند ناراحتند، اما این را هم بگم هیچ زنی مجبور نیست به دلیل درآمد کم همسر سر کار برود .

همین شاغل شدن خانم ها و اشغال جای آقایون در مشاغل مورد نظر می تونه یکی از دلایل کم درآمدی آقایون، تغییر فرهنگ و تجمل گرایی ها باشد.

زمانی که یک خانم در نقشی که از پیش برای آن تراشیده شده است وظیفه اش را به خوبی انجام بدهد ، مرد هم با انگیزه ای مضاعف برای کسب درآمد تلاش می کند چند شیفته کار می کند تا رفاه خانواده اش را تامین کند.

زمانی که یک زن بتونه در خانه قهرمان زندگی اش شود مرد را به تکاپو ی ندازه که عقب نیفته.

معمولا زمانی که کمبود های مالی را خانم ها جیران می کنند نا آگاهانه آقایون را راکد می کنند ، اونو از حرکت و پویایی می اندازند .

این را هم بگم من نفسم از جای گرم بلند نمی شه که این حرف ها را می زنم.

دوستان قدیمی تالار شرایط زندگی من رو خوب می دونند.

از لحاظ مالی زندگی مشترک من با همسرم به دو دوره تقسیم می شه

1- زمانی که شاغل بودم ، همه چیز برنامه ریزی شده ، منظم و مرتب بود در رفاه بودیم اما شاد نبودم و مشکلات زیادی با همسرم داشتم که موجب دوری هر چه بیشتر ما از همدیگه می شد.

2- زمانی که شاغل نیستم ، در حداقل رفاه هستیم، اما همسرم با اینکه تمام تلاشش را کرد اما ورشکست شد ، در حال دست و پنجه نرم کردن با مشکلات مالی هستیم ، اما از اونجایی هر کسی در نقش خودش داره ایفای نقش می کنه ، بیشتر از هر زمانی احساس رضایت و شادی می کنم و فکر می کنم همسرم هم با این همه مشکلاتی که داره زمانی که خانه هستند احساس شادی و رضایت دارند.

می شناسم افرادی را که رفاه اجتماعی بالایی دارند ، خانم و آقا شاغل هستند اما با این همه زرق و برقی که زندگیشون داره اما باز هم از وضع مالی زندگی شون ناراضی هستند.
دنیا ونعمت های دنیا نا محدوده ، سطح توقعات آدم ها هم نامحدوده.

البته یک سری مشاغل هست که با ذات و سرشت خانم ها سازگاری داره مخصوصا مشاغل درون خانه ،از قبیل کارهای هنری (چرم دوزی ، گل سازی ، شیرینی پزی ، خیاطی ، .....) یا تدریس در منزل ، ترجمه( به شرط اینکه محدودیت زمان نداشته باشد که موجب استرس شود و از وظایف اصلیش باز بمونه)و نمونه مشاغلی از این دست.

که اگر خانمی بخواهند کمک خرج باشند بهترین روشش به این شکل است و در آمد اون هم بهتره برای پس انداز وانجام خرید های سنگین مثل ماشین ، خانه ، یا یک وسیله منزل سنگین قیمت استفاده شود اون هم با ظرافتی که منتی بر سر مرد خانواده نباشد.

[haniye68]

گرچه این پستم یک سری توضیحات است در برابر پست دوست عزیز خانم هانیه 68 اما شاید به درد بقیه و خانم فرشته اردیبهشت نیز بخورد.
باهاتون کاملا موافقم اکثر خانم های شاغل از کار کردن و شرایط سختی که در پس اون با آن مواجه هستند ناراحتند، اما این را هم بگم هیچ زنی مجبور نیست به دلیل درآمد کم همسر سر کار برود .

همین شاغل شدن خانم ها و اشغال جای آقایون در مشاغل مورد نظر می تونه یکی از دلایل کم درآمدی آقایون، تغییر فرهنگ و تجمل گرایی ها باشد.

زمانی که یک خانم در نقشی که از پیش برای آن تراشیده شده است وظیفه اش را به خوبی انجام بدهد ، مرد هم با انگیزه ای مضاعف برای کسب درآمد تلاش می کند چند شیفته کار می کند تا رفاه خانواده اش را تامین کند.

زمانی که یک زن بتونه در خانه قهرمان زندگی اش شود مرد را به تکاپو ی ندازه که عقب نیفته.

معمولا زمانی که کمبود های مالی را خانم ها جیران می کنند نا آگاهانه آقایون را راکد می کنند ، اونو از حرکت و پویایی می اندازند .

این را هم بگم من نفسم از جای گرم بلند نمی شه که این حرف ها را می زنم.

دوستان قدیمی تالار شرایط زندگی من رو خوب می دونند.

از لحاظ مالی زندگی مشترک من با همسرم به دو دوره تقسیم می شه

1- زمانی که شاغل بودم ، همه چیز برنامه ریزی شده ، منظم و مرتب بود در رفاه بودیم اما شاد نبودم و مشکلات زیادی با همسرم داشتم که موجب دوری هر چه بیشتر ما از همدیگه می شد.

2- زمانی که شاغل نیستم ، در حداقل رفاه هستیم، اما همسرم با اینکه تمام تلاشش را کرد اما ورشکست شد ، در حال دست و پنجه نرم کردن با مشکلات مالی هستیم ، اما از اونجایی هر کسی در نقش خودش داره ایفای نقش می کنه ، بیشتر از هر زمانی احساس رضایت و شادی می کنم و فکر می کنم همسرم هم با این همه مشکلاتی که داره زمانی که خانه هستند احساس شادی و رضایت دارند.

می شناسم افرادی را که رفاه اجتماعی بالایی دارند ، خانم و آقا شاغل هستند اما با این همه زرق و برقی که زندگیشون داره اما باز هم از وضع مالی زندگی شون ناراضی هستند.
دنیا ونعمت های دنیا نا محدوده ، سطح توقعات آدم ها هم نامحدوده.

البته یک سری مشاغل هست که با ذات و سرشت خانم ها سازگاری داره مخصوصا مشاغل درون خانه ،از قبیل کارهای هنری (چرم دوزی ، گل سازی ، شیرینی پزی ، خیاطی ، .....) یا تدریس در منزل ، ترجمه( به شرط اینکه محدودیت زمان نداشته باشد که موجب استرس شود و از وظایف اصلیش باز بمونه)و نمونه مشاغلی از این دست.

که اگر خانمی بخواهند کمک خرج باشند بهترین روشش به این شکل است و در آمد اون هم بهتره برای پس انداز وانجام خرید های سنگین مثل ماشین ، خانه ، یا یک وسیله منزل سنگین قیمت استفاده شود اون هم با ظرافتی که منتی بر سر مرد خانواده نباشد.

سلام دوست عزیزم
نمیشه این موضوع رو که شما اشاره کردی ،برای همه آقایون مناسب دید....همسر سابق خودم رو میگم: در زمان نامزدی بهم گفتن از کار شرکت استعفا بده و من تامینت میکنم....منم استعفا دادم تا اینکه به گفته شما مرد اون حس بد سراغش نیاد....عقد کردیم و دو سال از بیکاری من گذشت و دریغ از تامین این آقا....هر چی درخواست میکردم ازش...میگفت پول ندارم.....از اون طرف هم میرفت تو بازار و برای خودش شلوار و لباس و کفش مارک و گرون می خرید و اصلا پیش خودش فکر نمیکرد که من به خانمم گفتم سر کار نرو و تامینت میکنم حداقل چیزهای ارزونتر بخرم تا بتونم واسه اونم خرید کنم..................و خیلی چیزهای دیگه....تمام این دو سال من از مادرم تامین شدم و این آقا به روی خودش نیوورد....منم به این نتیجه رسیدم بدترین کار ممکن رو کردم که ترک کار کردم...................نمیشه همه رو با هم مقایسه کرد...آدمها متفاوتند....