شرایط ازدواج برای من وجود نداره و خواستگار هم ندارم

[yarmehrban]

با سلام دوست گرامی
من به عنوان یه پسر همسن خودت باید به عرضت برسونم که فکر نکن ما پسریم خیلی راحتیم تو این موضوع
فکر میکنید چرا ما اینقدر عقب افتادیم از همه دنیا؟؟ فقط به خاطر طرز فکرمون هست
من الان سه سال هست تصمیم به ازدواج گرفتم باورت میشه دیگه دارم نا امید میشم.....

سلام به هومن عزیز
متن شما توجه منو جلب کرد... ببین نمیدونم شما چند سالتونه اما اگه متولد ۷۴ هستی خب خیلی زود به فکر ازدواج افتادی ! شاید خودت به این باور رسیدی که میتونی زندگی تشکیل بدی، اما تو یادت باشه خواستگاری چه تیپ فرادی میری؟!
اگر همونطور که عرض کردم متولد هفتادو چهار باشی باید دخترایی که سر مسیر زندگیت بعنوان گزینه بودن باشن، که نوزده ساله و بیست و یک ساله و .. باشن. این اشتباه شماست.
دختر تا ۲۵ سالگی فکرش پراکندس و دنبال زیباتر بودن، بهتر دیده شدن و تحصیلات هست و البته بگو بخند و سرسری گرفتن زندگی. دوره های قدیم گذشت دختر از مادر چیزی می آموخت، نسل متولد هفتاد به بعد اکثرا دنیای خودشونو دارن و خیلی از زندگی های خوب و رفتارهای درست خط نمیگرن و میخوان خودشون راهشونو پیدا کنن که اکثرا از جاده خاکی سر در میارن.
دختری کم سن و سال در این زمومه خیلی کم پیدا میشن که خانه داری، همسر داری، بچه داری و اصول و مبانی زندگی مشترک رو بلد باشه. همسر براش بیشتر حکم یک دوست خوب رو داره تا ماکیت عاطفیو زندگی مشترک..
الان از هر ده دختر در محدوده بیست تا بیست و پنج سال هفت نفر عاشق پسرهایی در استایل ستارگان کره ای یا قیافه هنرمندان اروپایی هستن، هر کسی با موها و لباس های نامتعارف تر، عزیز تر! عاشق پسر پولدارن با فلان ماشین و فلان مبلغ سپرده، عاشق ‌سرین که صبح تا شب تموم تفریح گاهها ببره و بیارتشون...
اگر سنتون پایینه تا بیست و‌شش سالگی به خودتون فرصت بدین که با چشم باز انتخاب کنین.
شاید حرف من به مذاقتون خوش نیاد اما دو سال دیگه حتما یادتون میافته و ارزشش رو متوجه میشین.
اما اگر سنتون بالاس خب انتخاب های شما اشتباه هست، طرف دختری نمیرین که شیفته ی اخلاقش شده باشین، شیفته وقار و‌ خانومیش.... شما همینجوری میرین و همینجوریم به مشکل میخورین. درسته کسی رو نمیشناسین اما آدما با رفتارشون همه چیو اثبات میکنن ، با گفتارشون... دختری که روسری روی سرش افتاده و بی هیچ ابایی در انظار عموم با دین مسلمانی راه میره، کسی که آستینشو تا آرنج بالا میده یا شلوار کوتاه و تنگ میپوشه، کسی که مانتوی تنگ و کوتاه میپوشه ، کسی که راحت با گروه پسرا بشینه و پاشه و هم صحبت شه، کسی که توی حرف زدنش متوجه میشی در پی چه افکاری هست نباید اصلا برای حتی امر خواستگاری طرفش بری
دختر باید سنگین و باوقار باشه و این احساس خوب و مثبت در چهرش، گفتار و رفتارش نمود پیدا کنه.
از طرفی حتی اگر شده شهر رو بگردین و دختری پیدا کنین که داشتنش ارزش داشته باشه نه ارزش مادی بلکه ارزش انسانی و معنوی، ارزش عاطفی... حتما پیدا میکنین آدمی که همراه و هم قدم زندگیتون هست. قسمت شما هم در گوشه ای از این دنیا محفوظه و مال هیچکس جز شما نیست. شاد باشین