عدم حمایت همسرم و از بین رفتن اعتماد به نفس من

[ستاره زیبا]

میدونم خیلی سخته اما ریشه مشکلات شما اینه ایشون اعتماد بنفسش پایینه و میترسه با پیشرفت شما خودش عقب بمونه این ذهنیتی هست که در همسرت ایجاد شده میخاد شما رو تشویق نکنه یا تحقیر کنه که خودش رو برتر جلوه بدهتا حدی این امر در مردان ذاتی هست اصلا یکی از دلایلی که مردها اکثرا مخالف سرکار رفتن زنان هستن یا ریس و مدیر شدن اونها هستن بخاطر حس برتری جستن ذاتی اونهاست البته در بعضی بعلت کم بود اعتماد بنفس مانند همسر شما خودش رو به صورتهایی که گفتین نشون میده تحقیر و........
همسر شما از جایگاه خودش در خونه میترسه ،ترس اینکه اگه شما پیشرفت کنی دیگه گوش به حرفش نیستی و هیچ تسلطی بر شما نخاهد داشت
بنابراین شما باید این حس تکیهگاه و مرد بودن رو واضح به ایشون بدی
فکر میکنم شما تعادل رو نگه نداشتی بیش از حد تعریف و تمجید از طرف هم خوب نیست باید تعادل باشد نه اینقدر تعریف کنی که خودشیفته بشه و غرور کاذب پیدا کنه نه اینقدر بکوبی که با یه توجه دیگری به سمت او کشیده بشه
حد تعادل
بیشتر به ایشون حس مرد بودن و تکیه گاه بودن بدین بجای اینکه دایم ازش بیش از حد تعریف کنید از قیافه تیپ و.........
حس تامین دادن به مرد یکی دیگه از نیازهای اساسی هست
مثلا بهش باید میگفتی وااااااااااااای چقدر وقت دفاع کردن دوست داشتم پیشم بودی اینجوری وقتی میدیدمت احساس امنیت پیدا میکردم و استرس ازم دور میشد
یا مثلا بگو چقدر ارومم وقتی تو هستی بقول اون نمایش تو دورهمی «مرسی که هستی »
وقتی این حس مردت رو تامین کنیکه بوجودش افتخار میکنی ده ایشون با غرور کاذب و تیپ و.... خودش رو به شما اثبات نخاهد کرد ودر راستای اهداف و خوشحال کردن شما قرار میگیره
سخنرانی های دکتر حبشی بخصوص کلید مرد ایشون و اقتدار مرد دکتر رو گوش کن به کارت میاد
مثلا وقتی از باشگاه میای برو بوسش کن و بگو چقدر خوبه که تو هواست به بچمون بود تا من هم بتونم ورزش کنم مرسی که هستی
در ضمن یادمون باشه با زی توجهی به همسر در خانه همیشه کسانی خارج از خانه در کمین هستن !!!!!!

[tommy]

سلام

توی یک هفته اخیر که شما هم بی تفاوت شدین اون متوجه تغییرات شما شده و اعتراضی هم کرده؟

سلام... بله متوجه شده و خیلی ناراحته میگه باهام مهربون باش بیا با هم خوب باشیم ولی بهش گفتم تا وقتی برام وقت نذاری و مشکل حل نشه دیگه نمیتونم بهت توجه کنم... گفتم تو داری از من یک آدم عقده ای تشنه محبت میسازی... ولی میدونم فایده نداره اون فقط میخواد آشتی کنیم تا فکرش مشغول نباشه بتونه به کاراش برسه و توجه منو داشته باشه وگرنه ناراحتی من براش مهم نیست

میدونم خیلی سخته اما ریشه مشکلات شما اینه ایشون اعتماد بنفسش پایینه و میترسه با پیشرفت شما خودش عقب بمونه این ذهنیتی هست که در همسرت ایجاد شده میخاد شما رو تشویق نکنه یا تحقیر کنه که خودش رو برتر جلوه بدهتا حدی این امر در مردان ذاتی هست اصلا یکی از دلایلی که مردها اکثرا مخالف سرکار رفتن زنان هستن یا ریس و مدیر شدن اونها هستن بخاطر حس برتری جستن ذاتی اونهاست البته در بعضی بعلت کم بود اعتماد بنفس مانند همسر شما خودش رو به صورتهایی که گفتین نشون میده تحقیر و........
همسر شما از جایگاه خودش در خونه میترسه ،ترس اینکه اگه شما پیشرفت کنی دیگه گوش به حرفش نیستی و هیچ تسلطی بر شما نخاهد داشت
بنابراین شما باید این حس تکیهگاه و مرد بودن رو واضح به ایشون بدی
فکر میکنم شما تعادل رو نگه نداشتی بیش از حد تعریف و تمجید از طرف هم خوب نیست باید تعادل باشد نه اینقدر تعریف کنی که خودشیفته بشه و غرور کاذب پیدا کنه نه اینقدر بکوبی که با یه توجه دیگری به سمت او کشیده بشه
حد تعادل
بیشتر به ایشون حس مرد بودن و تکیه گاه بودن بدین بجای اینکه دایم ازش بیش از حد تعریف کنید از قیافه تیپ و.........
حس تامین دادن به مرد یکی دیگه از نیازهای اساسی هست
مثلا بهش باید میگفتی وااااااااااااای چقدر وقت دفاع کردن دوست داشتم پیشم بودی اینجوری وقتی میدیدمت احساس امنیت پیدا میکردم و استرس ازم دور میشد
یا مثلا بگو چقدر ارومم وقتی تو هستی بقول اون نمایش تو دورهمی «مرسی که هستی »
وقتی این حس مردت رو تامین کنیکه بوجودش افتخار میکنی ده ایشون با غرور کاذب و تیپ و.... خودش رو به شما اثبات نخاهد کرد ودر راستای اهداف و خوشحال کردن شما قرار میگیره
سخنرانی های دکتر حبشی بخصوص کلید مرد ایشون و اقتدار مرد دکتر رو گوش کن به کارت میاد
مثلا وقتی از باشگاه میای برو بوسش کن و بگو چقدر خوبه که تو هواست به بچمون بود تا من هم بتونم ورزش کنم مرسی که هستی
در ضمن یادمون باشه با زی توجهی به همسر در خانه همیشه کسانی خارج از خانه در کمین هستن !!!!!!

خیلی خوب گفتید من متاسفانه این کارهارو نکردم ینی خیلی کم کردم... درست میگید وقت هایی که حس مزد بودن و تکیه گاه بودن بهش میدم خیلی خوب میشه... باید یکم از قلدری خودم کم کنم... متاسفانه من وقتی عصبانی میشم خیلی خشن برخورد میکنم ولی اون به ندرت خشن میشه...
و اینم لازمه بگم که همسرم چون مادر بی احساسی داره و زیاد ازش محبت ندیده انگار بیشتر دوست داره من براش مادری کنم... مثل بچه مدرسه ای ها مشق هاشو کنترل کنم... مثلا وقتی برای یک آزمون درس میخونه میگه شب ازم بپرس که چکار کردی چند تا تست زدی و از این حرفها... همین کاراش باعث میشه اون حالت تکیه گاه بودنش برای من از بین بره و نتونم به چشم یک تکیه گاه بهش نگاه کنم ینی خودش با رفتار ها و کارهاش باعث همچین چیزی شده... یا مثلا میگه گوشی رو به زور ازم بگیر تا نرم تو سایت های مبتذل!!! خب وقتی این حرف رو از زبون یک مثلا پدر خانواده میشنوید آیا حس نمیکنید که این نمیتونه تکیه گاه خوبی باشه؟؟

[tommy]

دوستان احتیاج به کمک فوری و کارشناسی دارم...همسرم بعد از این مدت بی توجهی های من میگه بیا صحبت کنیم ...حالا خواستم کمکم کنید که چی بگم تا مشکل درست حل بشه...
لطفا کمک کنید
میخوام جوری بگم تا هم ناراحت نشه و هم حرف هامو قبول کنه و زندگیمون درست بشه