دختر مردم رو وابسته کردم، و باید برم!

[جوادیان]

طبق معمول ممنون از صحبتهاتون آقای جوادیان باز هم صحبت هاتون باعث دلگرمی هستند.
بله الان تو این شرایط کاملا از ازدواج با ایشون مطمئنم. هر چند شناختمون برای 3 ماه ممکنه کم باشه
بله ایشون هم کاملا قصدشون مهاجرت هست. اصلا از همین طریق با هم آشنا شدیم. هر دو داشتیم برای مهاجرت اقدام می کردیم که کار من زودتر از ایشون درست شد. حتما هم خودم کاراشو درست می کنم که تا یک سال دیگه بیاد پیشم.
چیزی که باعث نگرانیمه اینه که می دونم اون نمی تونه دوری رو تحمل کنه. همین الانش هم میشینه به یک ماه آینده فکر می کنه گریه اش می گیره. مطمئنم افسردگی شدید می گیره . من چطور می تونم اونجا معمولی زندگی بکنم و خوشحال باشم وقتی بدونم اون توی ایران داره اشک میریزه؟
همه عمرم منتظر این لحظه بودم که مهاجرتم درست بشه و بعدش جشن بگیریم و مهمونی بدیم. اما الان که درست شده همش نگرانی و اوقات تلخی و بعضا گریه شده.
بهترین اتفاق زندگیم تو بدترین زمان افتاده

سلام دوباره

نترس ..هیچی نمیشه

نه افسردگی میگیره نه چیزیش میشه..

فرض کن رفتی خدمت و جای دوری افتادی ..

یه مدتی بهش فشار میاد و بعدا عادت میکنه..

به قول دوست عزیزمون با اسکایپ و واتساپ هم میتونین مکالمه داشته باشین.. مهم هدف مشترکتونه که باید برای رسیدن بهش بعضی چیزهارو تحمل کرد و بعدا شیرینیش و حس کرد..