سلام
قبل از شروع صحبت هام بايد بگم احتمالا مطالب من به مذاقت خوش نياد چون با فانتزى هايى كه براى خودت ساختى خيلى متفاوته. تو فكر مى كنى دارى راه درست رو ميرى و دارى سعى مى كنى منطقى تصميم بگيرى در صورتى كه از صحبت هات بر مياد حتى شناختت نسبت به دنياى اطراف هنوز به حد كافى نرسيده. پس يكم از اون دنياى ذهنيت فاصله بگير و سعى كن اين دنيا رو هم ببينى؛


اول اينكه شما در حال گذروندن مرحله نامزدى نيستيد. شما صرفا دوست هستين. ازدواج فقط بعد از خواستگارى مفهوم پيدا ميكنه. چون خوانواده دو ستون بسيار مهم اين قضيه هستن و حتى مهمتر از شما دو كبوتر عاشق. تو مراحل ازدواج فقط كافيه يه نفر اينورى نگاه كنه اونوقت متوجه ميشى دنياى واقعى با فانتزى هات چقدر فاصله دارن. مسئله نوع جشن و مهريه و ... هم به شما دو نفر مربوط نميشه و خونواده ها تعيين كننده هستن. پس الكى نه ذهنت رو مشغول كن نه براشون دعوا راه بنداز كه حالا حالاها راه دارى.
همينطور تو دوران دوستى خرج كردن يك پسر براى دختر فقط منت هست نه وظيفه. هر دعوت شما براى ناهار يعنى يك دين اضافه به گردن شما. مگر اينكه نخواى براى شخصيت خودت حريم والاترى رو تعريف كنى. رفتن به ناهار و كافه و ... صرفا بهونه هايى براى ديدار هستن نه اينكه فكر كنى تو هر بيرون رفتن بايد براى ايشون خرج بتراشى.

نكته دوم. شما ديدگاه عجيبى نسبت به پول دارى. همين الان بشين تمام مخارجى كه ايشون تو يك ماه گذشته براى هردوتون داشته رو بنويس و بعد هم ببين كل حقوق ايشون چقدره؟ اگه چيزى حدود نصف درآمدش رو داره براى رابطه خرج ميكنه (كه احتمالا هم اينطوره) يعنى ايشون بيش از حد ولخرج و دست و دلبازه! عجيبه كه انتظار دارى لااقل بعد ازدواج ايشون درست بشه! بعد ازدواج اين شمايى كه بايد انتظارت رو عوض كنى. زن و شوهرها اونقدرى با هم به رستوران نميرن كه دوست دختر دوست پسرها ميرن! مگه زندگى كردن يعنى فقط خرج تراشيدن؟! يه خانم خونه سعى ميكنه پس انداز خوبى رو براى پيشرفت زندگيشون دست و پا كنه. نه اينكه نگران تعداد دفعات رستوران رفتن يا قيمت كادوهايى كه دريافت ميكنه باشه! اشتباه نكن به اين خانم نميگن بدون خرج و ارج. بلكه توانايى مديريت داره (به اندازه خرج ميكنه و به اندازه هم پس انداز) و مردش ميدونه كه ميتونه از نظر مالى بهش اعتماد كنه.