بلاخره مطمئن شدم که احساسمون دوطرفه است

[زندگی خوب]

سلام

آبی جان من از مدیر خواستم که این پست آخر من یعنی 22 رو حذف کنه ولی حذف نکرد!!!! من توضیح دادم بهشون که چرا برای من مهمه ولی حذف نکردن مجبورم به شما توضیح بدم: من اشتباه کردم که اون پست رو زدم معذرت میخوام که لحنم دوباره بده. باز هم فاز نصیحت برداشتم. قطعا نتیجه ی مشاوره ای نداشته و کمکی بهت نکرده هیچ اعصابت رو هم بهم ریخته. من متاسفانه بابت اینکه از بچگی مسئول بار اومدم و همیشه بار مسئولیت زندگی خودم و حتی دیگران رو داشتم و اینکه پدر و مادرم من رو بیش از حد تحت فشار گذاشتن احساس درونیم اینه که هر جوری شده باید به دیگران کمک کنم حتی با نصیحت!!! چون خودم در دورانی خیلی نیاز به نصیحت داشتم و اینکه به هر حال من اکثریت در نقش ناجی زندگی کردم و همیشه هم ناجی فوق العاده خوبی برای حداقل خانواده ی خودم بودم و با جان و دل اعضای خانواده ام رو حمایت کردم و حتی به زور متوسل شدم تا جلوی اشتباه رو بگیرم و نتایج موفق آمیزی گرفتم و همین طور خودم به زور و تلاش یک نفر که اصلا نمیشناسمش و بی هیچ مزدی به من کمک کرد، تغییر کردم و زندگیم به یکباره تنها با تغییر نگرش من از جهنم به گل و بلبل تبدیل شد و اگه برخورد جدی ای با من نمیشد خیلی دیرتر تغییر میکردم، اصولا متوجه این نیستم نباید شرایط دیگران رو با خودم مقایسه کنم. همش احساس مسئولیت میکنم و اونهایی که بی خیالن رو درک نمیکنم. اصلا شخصیتم برام مهم نیست!!! در واقع من دچار خودشیفتگی نقش ناجی شدم مثل تو که در قربانی بودن به خودشیفتگی رسیدی من به هیچ عنوان و به هیچ عنوان متوجه اشتباهم نبودم کاملا نا خودآگاه بود و خوشبختانه تو تالار این رو متوجه شدم.قسم خورده بودم که تکرار نکنم اما باز از دستم در رفت. امیدوارم این بار آخرم باشه که اشتباه میکنم و به خودم اجازه ی نصیحت و دخالت نادرست و با لحن ناراحت کننده میدم و در نهایت با ایجاد رنجش مراجع بخت برگشته رو آزار میدم. ممنون و امیدوارم با این معذرت خواهی و توضیح منو ببخشی وبدونی خیلی دوستتت دارم فقط تو رو با خودم اشتباه گرفتم نصیحت کردن به هیچ عنوان و به هیچ عنوان ازرش مشاوره ای نداره و از روح بیمار نصیحت کننده خبر میده.