حال و احوال یاران همدردی (11)

[نیکیا]

به نام خدا

چند روزیه می خوام که بیام همدردی وپست بگذارم ما یه چیزی مانعم می شه ، نمی دونم خجالته یا غرور.

از وقتی مدیر همدردی آن پست آخر را در تاپیک آلاچیق گذاشت ، خیلی با خودم در گیر شدم.

توی تصویر ذهنی اکثر دوستان اشاره به این مورد داشتند که در روابطم با دیگران مخصوصا نامحرم از یک اصولی پیروی میکنم.

شاید به خودم مغرور شدم و اینکه هیچ وقت از این بابت نگرانی نخواهم داشت.

اما متوجه شدم کافیه از نقطه صفر رد بشیم ، به مرو همه معادلات به هم می ریزه ، همین طور که الان که پست هام رو توی آلاچیق می خونم ، از خودم خجالت می کشم . که این ادبیات من در یک جمعی که نامحرم هم هست نبود.

با فرشته مهربان صحبت کردم ، و از اینکه نمی تونم دیگه به همدردی برم ، یه جوری که هم غرورم خدشه دار شده هم خجالت می کشم .

اتفاقا ایشون هم با نظر مدیر هم نظر بودند از اونجایی که اونها کارشناس هستند و از بیرون نگاه می کنند ، راحت تر متوجه یک سری از ایرادات می شوند اینکه خودشون فضای ایجاد تاپیک های خیانت و... را در عمومی بسته اند چگونه می شود که در تاپیک کل کل بستر رو برای اتفاقات ناخوشایند باز گذاشته اند.

فاجعه های زندگی از همین بی احتیاطی های کوچک رقم می خوره. پس باید بیشتر مراقب خودمون باشیم.

هر کسی می تونه مرتکب خطا بشه ، مهم اول پذیرشه وبعد از اون مراقبته .

اولش با احساس خیلی بدی شروع کردم به نوشتن ، اما الان احساس سبکی دارم.

اول از خودم عذر خواهی می کنم سپس از سایر دوستان .

بینهایت جان
به نظرم لازم نیست کارشناس بود تا ایرادات رو دید فقط کافیه بیرون گود وایساده باشی...
من خودم پر از عیب و ایرادم و همیشه شما و قاطبه ی کاربران محترم تاپیک کل کل رو از نظر اخلاقی از خودم برتر دیدم... حتی یکبار میخاستم بیام تاپیک بزنم و عنوان تاپیکم این باشه که خانم بی نهایت چطور میتونید انقدر خوب و صبور باشید؟ چه گذشته و اتفاقاتی شاکله ی این صبر رو ایجاد کرده؟
اما راستش با خوندن تاپیک کل کل نظرم داشت راجع به بچه ی های خوب تالار عوض میشد...
تاپیکی که راجع به روابط دوستم با استادها و مردهای اقوامش زده بودم یادتونه؟ اون تاپیک منتقل شده به انجمن آزاد اما احتمالا باید یادتون باشه...
میگفتم مگه همینا نبودن که توی اون تاپیک منو حتی از رابطه با اون دوستم منع میکردن؟ خب خودشون هم که این روابط رو با هم دارن...
جنس روابطی که دوست من با مردها برقرار میکرد دقیقا شبیه شوخیهای تاپیک کل کل بود وگرنه دوستم نه یه تار موهاش رو کسی تا به حال دیده و نه انگشتش به نامحرمی خورده...
من اصلا و ابدا قصد جسارت رو ندارم...
چه بسا اگر من هم توی اون تاپیک شرکت میکردم رشته ی امور از دستم در میرفت
فقط میخاستم بگم که چقدر تصمیم مدیر راجع به بستن اون تاپیک و چقدر خوشحالم که این پست آخرتون رو خوندم و متوجه شدم تفاوت شما با اون دوستم اینه که هر جا خطا رو متوجه شدند جلوی خطا رو میگیرند و اشتباه رو به انتخاب تبدیل نمیکنند...

- - - Updated - - -

من بعد از اینکه این پست رو گذاشتم و یکبار خودم خوندمش حس کردم که ممکنه خوندن این پست برای بعضی از دوستان ناخوشایند باشه و فکر کنن من توهم همه چیز دانی دارم اما متاسفانه دکمه ی ویرایش کار نمیکنه که حذفش کنم
گزارش کردم که مدیر حذفش کنن
امیدوارم پیش از اینکه دلخوری پیش بیاد حذف شده باشه

[میشل]

فقط میخاستم بگم که چقدر تصمیم مدیر راجع به بستن اون تاپیک

هانی،

اتفاقا تصمیم مدیر همدردی جای خوشحالی نداره، هرچند من اعتراضی هم بهش ندارم. و درک می کنم ایشون دلایل خودشون رو دارند، و شاید وقت زیادی هم برای توجیه کردن نداشته باشن. خصوصا با پیش ذهنی که از سال های بحث آزاد همدردی دارند.

در هر حال، از نظر من نهایتا یه تغییر نام برای اون تاپیک کافی بود. در واقع فقط حذف کلمه ی "کل کل". در کنار یه مقدار صحبت با بچه ها، در مورد اون حکمی که در موردش صحبت شده بود.

یه صحبت و همفکری خیلی کوتاه برای متوجه کردن بچه های اون تاپیک کاملا کافی بود. حتی نیازی به متقاعد کردن هم نمی شد. چون بیس اعتقادی هممون، حداقل در اون مورد، بی نهایت به هم نزدیکه، یا شاید هم اصلا یکیه.

بعدش می شد نشست و از تغییر رویکردشون لذت برد.