بهم خوردن زندگی سر مسایل پوچ...2

[مهارت جو]

سلام ترنم جان

عزیزم دیروز متنت رو که خوندم خواستم برات بنویسم و راهنمایی کنم ولی هر چی بیشتر متنت رو خوندم دیدم حرفی باقی نمونده حداقل کسی مثل من نمی تونست راهنما باشه راستش چیزی به ذهنم نرسید همسر شما با تعریفهایی که کرده بودید خیلی یک طرفه همه چی رو رها کرده و ...
از نوشته هاتون به این نتیجه رسیدم آدم مقیدی هستید بهتون پیشنهاد می کنم با توسل و توکل به خدا سعی کنید این روزهای سخت رو تحمل کنید پشت سر بگذارید.
مثل همیشه پیشنهاد من به شما یک مشاور خوبه .
به نظر من دیگه اصرار نکن تو وظیفت رو انجام دادی.
فرق تو با همسرت اینکه بعد از جدایی تو یک وجدان آسوده داری به خاطر همه ی تلاشهات و اون می مونه و یک عذاب وجدان به خاطر همه ی اشتباهاتش.

با وجدانتون خلوت کنید به همه ی روزهای گذشته فکر کنید مثل کسی که داره یک فیلم رو می بینه تا نقد کنه ببینید کجا درست نبوده از انتخابتون گرفته تا رفتارهای خودتون و همسرتون تو این مدت. اینو نمیگم که غصه بخورید اینو میگم که در آینده اشتباهاتتون رو تکرار نکنید شما مسلماً اشتباهاتی داشتید همه ما انسانیم و ممکنه اشتباه کنیم ولی بهتون تبریک میگم شما جزء آن دسته از آدمهایی هستید که به نظرمن همه ی تلاشش رو برای زندگیش کرده و شاید اشتباه بزرگش انتخاب غلطش باشه.
یک توصیه خواهرانه این رو واقعاً از ته قلبم میگم خودت رو برای اشتباه کسه دیگه ای سرزنش و مجازات نکن.
این که تو نمی تونی بد باشی عزیزم بزرگترین حسنت اینکه با آدمی زندگی می کردی که قدره این خوبی هات رو نمی دونسته حرف دیگه اییه مطمئن باش گذشت زمان (یک سال بعد، دوسال، ده سال یا حتی صد سال دیگه) به اون فرد اثبات می کنه چه چیزه ارزشمندی رو از دست داده و باور کن از دست دادن همسر خوبی مثل تو بزرگترین مجازات برای همچین آدم قدرناشناسیه.
عزیزم هر انسانی یک دوره ای باید خودش رو به اطرافیانش ثابت کنه این دوره برای تو الانه. نمیگم غصه نخور طبیعیه که ناراحت باشی جدایی از کسی که بهش اعتماد کردی واقعا ناراحت کننده است چیزی که می خوام بهت بگم اینکه از خودت یه موجود مفلوک نساز . از خودت یک زن قوی بساز که روزگار و آدمهاش بهش سخت کرفتن و دلش رو شکستن ولی بازم سرش رو بالا می گیره و با عزت نفس رو زمین راه میره.

به امید روزهای خوش

[ترنم بهاری]

مهارت جوی عزیز ممنونم بابت همدردیت....
اره عزیزم دقیقا من این روزا فقط دارم به کم و کاستیام فکر میکنم اینکه کجا کم گذاشتم ولی به قول شما نباید سرزنش کنم....
اخه اشتباهات من اونقدر فاحش نبود که به این سختی باهام بخواد رفتار بشه....الان منتظر تماس وکیلم تا شروع کنیم کارای طلاق و....
جدیدا از سمت یه دوست مشترک یه سری حرفای جدید بهم میرسه که فاجعه س... چه تهمتای مسخره ای....حس میکنم دارن خودشونو قانع میکنن که من بد بودم....
جالبه مادرشوهری که تا دوماه پیش میگفت مثل من کجا گیر بیاره حالا گفته به کدوم محبت این زن بگم پسرم برگرده؟؟؟کل ایراد منو جدیدا گفتن محبت نکردن و بلد نبودن شوهرداری!!!
من نمیدونم چون هر روز صبح از زیر قران رد نکردم اقارو صبحونه ندادم دوتا اعتراض به قول خودشون غر زدم این میشه دلیل طلاق!!!!والا به خدا هیچوقت با ادمای لوس ازدواج نکنید شخصیت خودشیفته دارن فک میکنن همه باید در اختیار باشن....
با اینکه من به ایشون میرسیدم ولی انگار خیلی بیشتر از اینا محبت میخواست...تربیتش اینجوری بود کلا ....درصورتی که من محبت انچنانی ندیدم خودم...جای زن و مرد عوض شده بود...من نمیدونم پیش خودشون نمیگن خب پسر ما زنداریش چطور بود!!!!
خواهرشوهرمم گفته تعجب میکنم که داداشم تا الان چرا نرفته زن صیغه کنه!!!دلیلشم دوستم پرسیده دوباره همون حرفارو زدن که چرا پیام کم میداده به پسر ما زنگ کم میزده صبحونه نداده خونه باباش دست پسرمونو نگرفته از این دست ایرادا!!!دوستمم گفته بابا اینا دلیل نیس این خانومم اینارو رعایت میکنه اگه تا این حد حساسه گفتن نه دیگه فایده نداره پسرمون چهارساله زجر کشیده!!!
این اقا به نظرم کمبود محبت داشته درسته اقایون نیاز شدید به تایید دارن من نمیدونم شاید یه جاهایی غرور ایشون زیر سوال رفته و فک کردن خانواده م تو اولویت هستن ولی بازهم خیلی سخت برخورد کردن بامن....خداروشکر که خانواده باهامن هرکس منو میبینه میگه اخه این مرد خوشی زده زیر دلش خونه ت میومدیم کیف میکردیم همه چی تمومی اشپزی همه چی غر زد یعنی چی....
اینروزا فقط تنها دلیلی که خیلی میبینم اینکه این اقا اون تاییدی که باید از من نگرفته من خیلی سعی کردم ولی اخه این دیگه خیلی حساس بود منه بیچاره با یه لوس چکار میکردم.....