سلام هاله جان
دوستان خیلی خوب شما رو راهنمایی کردن و من حرف جدیدی ندارم..ولی نکته ای که به ذهن من میرسه عجله شما و ترس از دست دادن تو ذهن شماست...شما ۳۱ ساله هستن دور از جون رو به قبله که نیستی دخمل گل....اینکه خواستگار نداشتی دلیل بر این نیست که دیگه هم نخواهی داشت اونم الان که سن ازدواج هم پسر هم دختر هر دو بالا رفته..لطفا برای افکارات و احساساتت فیلتر بذار و همزمان به همه چی فکر نکن..چون ترس عامل اشتباه کردنه...ریلکس باش و ایمان داشته باش که خیر برات پیش میاد حالا یا همین اقا اگه مناسبته یا این نشد یکی بهتر.. خیلی معقول و کنترل شده و به دور از وابستگی احساسی باهاش در ارتباط بمون و اصلا اجازه نده صمیمی بشین..کاملا معقول و کنترل شده و همون طور که شیدا هم برات نوشت سعی کن تو حرفهات بهش بگی ۸ ماه زیاده و شده سه ماهش رو کم کن، و اینکه خودت رو مشتاق و پیگیر نشون نده..اگه این طوری سختت نیست و از پسش برمیایی ادامه بده و خودت محکم اوضاع رابطه اتون رو مدیریت کن..اگه نمیتونی مسولیت این رابطه رو تا به رسمی شدن به عهده بگیری هم باید رابطه را قطع کنی و به اون اقا بگی هر وقت مایل بود و شرایط اش اوکی بود رسمی بیاد..اما توصیه من به شما اینه ترس از دست دادن این اقا رو رها کنی ..موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)