پارسا عزیز
خیلی خوشحالم که جوانی به سن و سال شما در کارش موفق هست و می تواند با استعداد و توانایی خودش و بدون
وابستگی به خانواده تامین هزینه هاش را بکنه.
ولی ناراحت شدم که جوان سالمی مثل شما خود را درگیر الکل و سیگار میکنه واقعا حیف شما نیست که خودت را کم کم
غرق در این وابستگیهای پوچ میکنی که آینده اش مثل روز روشن و آشکار هست.
به نظر من شما به دنبال پر کردن نیازهای عاطفی ات در مسیر نادرستی می گردی.
همه ما انسانها نیاز به توجه و محبت دیگران داریم و این امری مسلم و آشکار هست حال که شما مثل بسیاری از
افراد جامعه خانواده سالمی نداشتی کارت کمی سخت تر هست و میتونه یک چالش قابل حل برای شما باشه.
کافی است ابتدا به نظر من از خودت شروع کنی مطمین باش که اگه انرژی مثبتت را به دیگران بدی آنها هم
واکنش و انرژی مثبتی برای شما می فرستند.
فردا کمی زودتر کارت را تعطیل کن و با یک جعبه شیرینی کوچک پیش پدر و مادر و یا دیدن یکی از خواهرا برو.
کمی پیششون بمون باهاشون صحبت کن از خودت از آنها از کارهاتون ولی وارد بحثها و تنشهای قبلی اصلا نشو.
این کار را هر چند وقت یکبار برای تجدید روحیه خودت و گرفتن انرژی مثبت از خانواده و هم خون هات انجام بده.
اگه امکانش هست یک رشته ورزشی و یا درسی را که علاقمندی کنار کارت و برای اوقات فراغتت بصورت تخصصی دنبال کن
مثل شنا، فوتبال، یا کوه و یا زبان و ............
مطمینم بزودی میای ایینجا از احساسات خوبت ما را مطلع می کنی![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)