نوشته اصلی توسط Pooh
درمان پیدا نکرده اما نمی دونم. قبل از این روند هم قرص های اعصاب زیاد مصرف می کردم. به شدت پرخاشگر بودم.
آره تقریبا اونا که رفتن کلا و خبری هم ازشون نیست. من 14 15 ساله ندیدمشون اصلا خبر ندارم.
بعد از رفتن اون ها تنش ها کمتر شد اما همچنان درگیری ها ادامه داشت منم که همش فراری و قبل شاغل شدنم تو کوچه خیابون سیر می کردم مثل الان تقریبا.
اونا یکی درمیون از ازدواج های قبلی مادر و پدر من بودن و من بچه مشترک این دو هستم. یکی از علت هایی که برادر و خواهر های ناتنیم با من مشکل دارن همین داستان هست با اینکه من هیچ فازی نسبت بهشون نداشتم و گاها حمایتشون هم کردم زمان بچگیم.
نه من خواهر یا برادر تنی ندارم. کلا دوست داشتم همیشه داشته باشم ولی خوب...
من کارم شبکه هست پیمانی با شرکت های انتقال پهنای باند کار می کنم. گاهی هم پروژه می گیرم و تکی اجرا می کنم.
نه منظورم از قانون اینه که فضای اونجا اینطوریه. من با شرکت های زیادی همکاری دارم ولی تو این شرکت با اینکه در ضمینه کاری کمرنگ شدم اما رابطه دوستی عمیقی با بچه های اونجا و مدیرانش دارم. بخصوص خیلی ها اونجا بودن که کمکم کردن بلند بشم و از لحاظ روحی قوی تر بشم با اینکه یجورایی اوباشند :)
آره. من همیشه تو زندگیم آرامش می خواستم. از بچگی تا الان یه خونه و آرامش همیشه خواستم بوده و توان مالیش هم از 18 19 سالگی داشتم. حتی یه بار هم خونه شیک گرفتم، لوازم خریدم و... منتهی یک سال نشده افسردگیم شدید تر شد. به شدت احساس تنهایی و بی قراری می کردم تو اون خونه.
همیشه به خودم می گم لامصب مگه تو یه خونه با آرامش نمی خواستی مگه یه زندگی مستقل نمی خواستی پس دردت چیه چرا نمی تونی چرا اونجا هم آرامش نداری... اصلا گیج شدم. دروغ نگم دلم یه رابطه پایدار می خواد اما جا هایی که کار می کنم یا رفت و آمد دارم همه از دم مردند. با همه جور آدمی از مهندس گرفته تا خلاف سرو کار دارم و با همه رفیقم اما اصلا تو عمرم نتونستم با یه دختر ارتباط برقرار کنم.... چه برسه به رابطه و در نهایت ازدواج.
علاقه مندی ها (Bookmarks)