از راهنمایی هاتون ممنونم
ولی من هر روز دارم جون میکنم. هر روز دارم صبح که از خواب بیدار می شم به خودم میگم:امروز یه روز دیگه اس. امروز همه چی بهتر میشه.
اما شب که میشه همه چی بدتر از قبل شده.
هر روز سعی می کنم معقول تر رفتار کنم اما عین یه باتلاق هر چی دست و پا میزنم بیشتر فرو می رم.
همه بهم میگن تو واسه همه قیافه میگیری جوری که همه ازت میترسن اما تو همه اون لحظات من دارم همه زورمو میزنم که خودم خوشحال و پر انرزی نشون بدم و جلو افکار منفی و بغضی که دارم خفم می کنه کم نیارم.
وقتی حرف میزنم همه بهم چپ چپ نگا می کنن و وقتی ساکت میشینم میگن این باز خودشو گرفت.
چی میشه اگه هر چقدر بگردم نتونم هیچ چیز خوبی پیدا کنم؟
هیچکس نمیفمه من دیگه اون آدم شاد و پرانرژی که قبلا بودم نیستم. دیگه حوصله خنده های الکی ،تعریف های پوچ، حرف های بی ربط درمورد دیگران،دورهمی های بی هدف و تظاهرا رو ندارم.