سلام آقا امیر
من تاپیک های شما رو جسته و گریخته خوندم و همچنین دوستان محترمی که نظرات متفاوتی داشتن.
فکر میکنم آقا امیر این تاپیک ها خودش مرد خسته ای هست و شاید بیشتر از هر کسی توجه و مراقبت نیاز داره.
آقا امیر نوشته های شما رو که میخوندم متوجه طول صحبت شما شدم، قطعا یک آدم عصبی حوصله ی نوشتن و عضویت و چاره جویی نداره و این حوصله فقط از عهده ی کسی بر میاد که دل پُری داشته باشه.(من همیشه میبینم کسانی که مشکل از جانب اونهاست حاضر نمیشن با مشاوره ارتباط بگیرن چون خودشونو نمیتونن گول بزنن)
دوست ندارم شما رو دعوت کنم که با خانومت فلان مدل رفتار کن یا خیلی ذهنت رو درگیر و آشفته کنم.(ساده مینویسم)
همسر شما تک دختره و بدلیل همین امر لوس بار اومده و علت قهرها و رفتارهای ایشون همین هست. فکر میکنن همه جا مثل خانه ی پدر کسی نباید از ایشون سؤال کنه، بر خلاف میل و عقیدش رفتار کنه و باید همه چیز طبق میلش باشه.
شما در صحبتتون اشاره کردین خانومی هست که شما رو درک میکرده و راهنماییتون میکرده ، پس خیلی پیچیده و بی اعصاب نیستین.. و میتونین با زن ارتباط بگیرین. این ها تلقین هایی هست که از اطراف بشما رسیده. فشارهای روانی بانی پرخاش ها و کتک شماست.
بیاد دارم در انجمنی دختر خانمی از مادرش شکایت فراوان کرد و یکی از میان جمع گفت اگر مادرت که نزدیگترین فرد در زندگی شماست سرزنشت کرده بخاطر این بوده دوستت داشته..، شما میتونی از غریبه بابت رفتارش شاکی باشی ولی از مادرت نه. غریبه حس تعلق و مسئولیتی در قبال تو نداره و مهری بین شما جاری نیست ولی مادر حلقه های اتصالش زیاده.
من میدونم اون خانم مطلقه چقدر میتونه برای زندگی شما دردسر ساز باشه چون اون فرد تصمیم گیرنده نداره و مسئولیت و نقشی در حال حاضر بگردنش نیست و درک میکنم ناراحتی شما رو از این اتفاق، قطعا اگر من هم مرد بودم چنین حالتی رو نمیپذیرفتم حتی الان که دخترم و دلم نمیخواد همسر آیندم با مرد مجرد یا جدا شده ارتباط صمیمی بگیره و هر جا خواست بره.
رفتارهای همسرتون ناشی از عدم بلوغ فکری و خودخواهی هست. ناشی از این هست در منزل و محیط زندگیشون بر رفتارها و گفتارهاش قاعده ی خاصی حاکم نبوده و دوست داره همان که میلش هست رفتار بشه.
ما همین حالتو در خانوادش هم میبینیم..، فرمودین سه بار خواستگاری چون خانه نداشتین! خانواده ای که از پسر جوانی در این زمانه خانه میخوان قطعا افکار ناقصی دارن و درک شرایط دیگران برای اونها بسیار سخت هست.
توصیه من بشما اینه همه ی افکار رو از ذهنتون خارج کنین و یک شب مقابل همسرتون بشینین و بهش بگین من همسرم رو با رعایت فلان موارد میپسندم و فلان رفتار و گفتار .. در اینصورت من هم مرد ایده آلش خواهم بود و نواقص و عیب هام رو به مرور از بین میبرم.
اگر پذیرفتن که هیچ و اگر نه با خانواده های خودتون و ایشون درباره مسایل مهم صحبت کنین و سعی کنین یکبار برای همیشه حلش کنین.
کتک و پرخاش بیفایده هست، منت کشی تضعیف عزت و شخصیت انسانی و تن نهادن به خواسته هایی هست که مطابق افکار شما نیست. ترس از واکنش ها در زندگی مشترک محیط رو به جهنمی بزرگ تبدیل خواهد کرد.
این مشکل فقط با قاطعیت کلام و رفتار شما بپایان میرسه .. اینکه هر آنچه که فکر میکنین معقول و پسندیده هست و دوست دارین همسرتون رعایتش کنه بی هیج واسطه ای بیانش کنین و بگین اگر نمیپذیره شما هم مختارین حرکت بعدی رو که بصلاح زندگیتونه انجام بدین.
موفق باشین








علاقه مندی ها (Bookmarks)