سلام عزیزم خوش اومدین
مطلب مهمی که در رابطه با وابستگی همسران هست اینه که ؛
شما حساس شدین و اینو در رفتار و گفتار بروز دادین..
تمرکزتون رو از خانواده ی همسرتون بر دارین و بذارین ایشون اون احساسی رو که در قبال خانوادش داره ابراز کنه.. وقتی شما ابراز ناراحتی نکنین ایشون هم رفتارش متعادل تر خواهد شد.
شما میتونین همسرتون رو به خودتون جذب کنین تا بیش از پیش به شما و زندگیش توجه کنه ... اصل هر کاری احترام و محبت هست.
از خانواده ی همسرتون هیچ وقت جلوشون شکایت نکنین. و همیشه با احترام یاد کنین این موارد بسیار مهمن..
شما باید طوری عمل کنین که همسرتون مسایل مهم رو با شما در میان بگذارن و بنوعی اعتمادشون بیشتر بشه.
ازش در باره ی امور نظر خواهی کنین تا بهش حس مفید بودن دست بده.. احساس کنه اونم میتونه به غیر از پدر و مادر روی شخص سوم هم حساب کنه. اونم به مرور همین عمل رو متقابلا انجام بده.
وقتی شما خونه رو ترک میکنی اون شخص هیچ دلیلی برای رفتار شما نمیبینه!
چون حس میکنه کار اشتباهی نکرده ، مثل همیشه با پدر و مادرش تعامل داشته و این اصلا کار بدی نیست!
انتظار نداشته باشین یه آدم زیر فشار روانی این وابستگی رو کمرنگ کنه.
هیچکس نمیتونه کاملا وابستگی به والدینش رو از بین ببره، اما میتونه دخالت ها رو کاهش بده .
نظر من این هست که در جلسه ی مشترک حرفاش رو بشنوین و خودتون رو جای اون قرار بدین و ببینین چه انتظاری از همسرتون میتونستین داشته باشین.
بعیچ عنوان حرفای تنش زا و ناراحت کننده نزنین و اجازه بدین ایشون آرامش داشته باشن.
بعد از جلسه از همسرتون بخواین به یک رستوران یا کافی شاپ برین و چند ساعتی رو با هم باشین. توی اون تایم اصلا بحث نکنین و این حرفا رو دور بریزین بجاش حرفهای خوب بزنین.( ممکنه برای فرداش یا چند روز بعد قبول کنه مشکلی نیست)
سعی کنین مقدمات برگشت رو فراهم کنین و با همسرتون مهربان رفتار کنین.
مهری که بتونه در کنار مهر پدر و مادرش قرار بگیره و اون شما رو هم ببینه.
حساسیت و ناراحتی خودتون رو به پایین ترین سطح برسونین در اینصورت همسرتونم از رفتارش پشیمان خواهد شد و کم کم بسمت شما باز خواهد گشت.
در پایان به سؤالات من پاسخ بدین
۱. شما و همسرتون چند ساله هستین؟
۲. آیا هر دو شاغلین؟
۳. ازدواج شما به چه صورت بوده و آیا آشنایی قبلی داشتین؟
۴. روابط شما با خانواده ی همسرتون چطور هست؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)