تردید در تصمیم گیری

[araz44]

سلام بشما، خوش اومدین
ببینین دختری که در عین دوستی معمولی ۹ سال ادامه بده و پیشنهادی از طرف مقابلش دریافت نکنه، اشتباه هست که بخواد به اون شخص فکر کنه .اگر روزی هم ضربه بخوره تاوان افکار و احساسات اشتباهی خودش رو پرداخت کرده.

اما شما..
هم به ازدواج فکر میکنین و هم فرصت تحصیلی و شغلی.
این دو تا رو نمیشه با هم به نحو احسن انجام داد.. باید بهش دونه دونه پرداخت.

چون ازدواج تصمیم مهمی هست و باید با تمرکز انجام بگیره.

از طرفی در این ۹ سال که گذشت ممکن بود اون دختر عروس بشه و بره .. پس اینجا بحث اراده شما هم وسط میاد که با حداقلی که بابت زحمتتون پرداخت میکنن در حد نامزدی هم قدم بر نداشتین.

شما باید بسنجین ببینین کدام امر فعلا برای آینده از نظرتون مهم تر هست.
. اگر در ایران در زمینه های دیگر خوددونو محک بزنین و وارد مشاغل پرسود بشین میتونین براحتی با این خانمم ازدواج کنین. لازم نیست دنبال شغل خاصی باشین بلکه درک نیاز جامعه و فراگیری یکسری مهارت ها کافی هست.

ممنون از راهنمایی شما
اما همونطور که گفتم فکر نمی کنم با این اوضاع بتونم تا 20 30 سال آینده موقعیت اجتماعی مناسبی رو مرتبط با رشته کاریم به دست بیارم. از طرفی فکر می کنم دخترای امروزه بهتر متوجه شدن وقتی منی که شرایطم از هیچ لحاظ مناسب نیست چرا قدم اول رو بر نمی دارم شاید چون نمی خوام مسئولیتی رو بپذیرم که نمی تونم از عهدش بر بیام یا لااقل از عهدش کامل بربیام.
شایدم من زیاد سخت می گیرم همه چیز نباید از طرف من بی نقص باشه شاید طرف مقابل هم باید کار هایی بکنه شاید خدا رو از یاد بردم نمی دونم ...