حتی اینجا هم هیچکس نیست که به حرفام گوش بده

[Telegramid_TrueMotion]

سلام
متاسفانه فرمایش شما کاملا صحیح هست زندگی پر از جبر هست، ظاهر یکی از این جبرهای لعنتی هست و وقتی پیش افرادی که ظاهرشون خیلی خوب و بالاست حرف میزنی اصلا نمی فهمن تو چی میگی. من کاملا درکتون می کنم
تنها راه ممکن این هست حداقل کسی رو پیدا کنین که دوستتون داشته باشه دوستش داشته باشین اگه اینم می دونین نمیشه حداقل فکر کنین دارین تو یه خیابان یطرفه قدم برمیدارین و هر اتفاقی با افتادنش یکبار بی معنی هست و نیاز نیست خودتون مجرم یا مقصر بدونین وقتی که شما مقصر نیستین باید دنبال اهداف دیگه بگردین حتی شده یه موزیک ارامش بخش گوش بدین و دیگران با عشقشون باشن چون چاره نیست... یکم بخوای بیشتر فکر کنی عصبی و افسردگی و گرفتار شوک عاطفی میشی.
من پیشنهادم بطور خلاصه این بود:
1- با خوشی های سطح پایین دلت خوش کنی
2- سعی کنی توانایی های اجتماعی خودت بالا ببری شاید یکی که دوستش بداری و دوستت بداره پیدا بشه.
3- خودت مجرم یا مقصر ندونی چون جبر هست زندگی