از بین رفتن صمیمیت بین من و شوهرم و علائم افسردگی من

[Eram]

سلام نارجیس

ان.. راستشو بخواین یه جورایی میدوننم این مشکلم راه حل خاصی نداره و اگر هم قرار اتفاقی بیفته باید از جانب شوهرم باشه...

. 3 یا 4 سال اول زندگی آنچنان دوست و صمیمی بودیم که کسی باورش نمیشد.
هیچی بدون هیچ دلیلی کم کم صمیمیت از بین رفت و الان چیزی ازش باقی نمونده...
دیگه به شوهرم نمیتونم حرفای دلمو بزنم چون به دعوا و ناراحتی و بدتر شدن اوضاع کشیده میشه.
الان تو اوووج درسهام هستم و یکماه دیگه امتحان مهمی دارم ولی ولی... کاش فقط صبح ها یه لبخند و صبح بخیر معمولی رو ازم دریغ نمیکرد.
کاااااش بعد اونهمه گله و شکایتهای من از بی توجهی و محبت نکردن فقط یکبار نقش بازی میکرد

اوج بی تفاوتیش بهم از زمان تولد بچم بود... دو سالی میشه که منو حذف کرده
دلموبرای بچه نازنینم میسوزه.... چقدر دوست داشتم مادر شاد و پرانرژی باشم.

توی این نوشته هات به نظر میرسه انفعال و وابستگی هست.
فقط مشاوره رفتن کافی نیست باید در جهت بهبود رابطه اقدام کنی. و فقط چندبار اقدام هم مهم نیست باید سبک رفتاریت رو اصلاح کنی. اول با خودت بعد همسر و فرزندت. یعنی ریشه ای مساله رو حل کنی.
شما میخوای رابطه با همسرت رو اصلاح کنی خیلی عالیه اما قبلش لازمه رابطه ات با خودت رو اصلاح کنی. با خودت در صلح و آرامش و عشق باشی و به خودت زمان بدی. توی این مدت هرچند اندک توقعات عاطفی ات رو از همسرت کم کن و سعی کن اگر هم محبتی میکتی بدون چشمداشت و برآمده از درونت باشه. اگر سر سفره موسیقی یا گل میگذاری در درجه اول خودت از بوش لذت ببری و از نگاه خوشحال و راضی فرزند دلبندت. از شکوه و حضور وجود خودت لذت ببر.حتی اگر تنهایی با پسرت یک ساعت برو پارک و قدم بزن. برای خودت چای یا قهوه بصورت ویژه درست کن. میز خوشگل برای شام و ناهار خودت بچین. حتی وقتی با کودکت تنهایی. سعی کن مدتی با خودت خلوت عاشقانه داشته باشی و دغدغه ات رو از هرکسی غیر خود برداری. میبینی که وقتی سطح انرژی خودت بالا میره و به خودت می پردازی در بخشش این شادی به دیگران هم سخاوتمند میشی. اگر درحق خودت ظلم کنی و خودت رو محدود و تسلیم وناتوان ببینی در بخشش شادی به دیگران هم دریغ میکنی. حتی عزیزترین افراد.
نا امید نباش و برای تغییر دیگران انرژی خرج نکن و نجنگ بلکه برای تغییر شرایط خودت تلاش کن.