سلام
البته تو صحبتهاتون به نقش خودتون در این مسائلی که پیش میاد جزیی نپرداختین.با اینحال چیزهایی که دوستان گفتن رو تایید میکنم و نظر خودم براتون اینطوری دسته بندی میکنم:
اول:اون حالت پریشانی همسرتون حین رانندگی
تقریبا وابسته به شرایط ایجاد شده و شدت ناراحتی غالب مردان این رفتار رو در رانندگی ممکنه بروز بدهند و بدترین کار در این مواقع موضع گیری سرنشین جلویی هست که به وخامت اوضاع اضافه میکنه.و مطمئن باشین در چنین مواردی تذکر و عیب جویی از راننده هیچ کمکی نمیکنه و بدتر هم میکنه.شماهم چندتا بدوبیراه به راننده های ماشینهای دیگه بدین و کمربندتون رو محکم ببندین بگین دوست دارم با سرعت بریم!چون اگر هم مخالفت کنید سرعت با عصبانیتی که ایشون دارن به حادثه ممکنه منجر بشه.جدی عرض کردم.همراهیتون مفیدتره.
دوم:اقدام همسرتون در قبال البوم عکستون
این رفتارش نشان از دلخوری قدیمی داره.نمیدونم شما باید توضیح بدین.گاهی تو اتلیه بعضی خانمها خیلی بی توجه میشن به همسرشون و نمیدونم برق دوربین مثل طلا و پارچه چه کار میکنه با خانمها که کلا همسرشون بیشتر نقش همراه داره تا کسی که تو عکس نقش داره.شما بیشتر توضیح میدادین شاید میشد تحلیل بهتری داد.
سوم:منت کشی عملی همسرتون
قدر این رفتار رو زیاد بدونین.اقایون غرورشون لکه دار بشه بمرور این رفتارشون کمرنگ و حتی حذف میشه.نگذارین فکر کنه این رفتارش تاثیری نداره.حتی واقعا اگر روی شما تاثیری نداره وانمود کنید داشته و توجه کنید.البته اگر دوست دارین این رفتار همسرتون رو دوباره ببینید.از طرفی با حذف شدن این رفتار دلبرانه همسرتون حرکت دیگری و از جنس منفی جایگزین میشه.شنیدین میگن فاصله بین عشق و نفرت یه تار مو هست!؟از اون قانون تبعیت میکنه.واقعا این همون معذرت خواهیه دیگه.
بعدا راجع به رفتار دلخواهتون برنامه ریزی میکنید.قبل از وقوع نه بعداز وقوع.یعنی همین تاپیک خوبی که الان زده شده توسط شما
چهارم:انگار اتفاقی نیفتاده
برای بعضی اقایون معذرت خواهی کلامی خیلی سخته.مخصوصا اگر تو دلشون تقصیری هم برای طرف مقابلشون قائل باشن.مخصوصا اگر تو موضوع اتافق افتاده خیلی غیر منطقی بوده باشن و با معذرت خواهی علاوه براینکه دل شما رو به دسترمیارن، بطور ضمنی رفتار جاهلانه خودشون رو یاداوری میکنند و باعث سرشکستگیشون میشه.اگر یک حس داشته باشند که به تعداد معذرت خواهی خواهشون از همسرشون انتظار پیدا کنند خانمشون هم اینکار رو انجام بده و اصلاا شما بگین عزیزم من هم قسمتی رو خوب رفتار نکردم من هم عذرخواهی میکنم .البته میدونید تو درگیری همیشه دو طرف مقصر هستند ولی درصدهاشون فرق داره.اینا به همسرتون کمک میکنه راحت باشه با قضیه عذرخواهی.بعضی موقع بنظر میاد از معذرت خواهی ها،گرو کشی میشه.یعنی این به اون در!
بعضی موقع هم ادمها خودشون رو توجیه میکنند که کار طبیعی انجام دادند،و خب این دیگه از خصایص اخلاقی هست و تغییر و تعدیلش با تذکر دادن نیست که اصلاح میشه .بنیان فکری باید به جایی برسه که احساس نکنه معذرت خواهی به شخصیتش لطمه میزنه والبته واکنش متقابل شما خیلی تاثیرگذار خواهد بود.
این مورد چهارم به تنهایی بسیار ازار دهنده هست ولی شانسی که شما دارین همسرتون کارعملی برای جبران انجام دادند.
اگر عصبانیتها رو ریشه یابی کنیم شاید یکیش ژنتیکی و تربیت خانوادگی باشه منتها معمولا اینطوری میشه:
1-با دنیا درگیرن و میخوان با عصبانیت و واکنش دنیا و پیرامون رو اصلاح کنند
2-نسبت به عدم توجه و احترام کافی واکنش نشون میدن
3-ازخودشون توقع بالایی دارند و بیشتر خودازاری به حساب میاد.
با توجه به اینکه همسر شما از مورد دوم رنج میبرند و این نقش شما رو میرسونه:
توصیه میکنم ابتدا رفتار مخرب و تحریک کننده خودتون رو کشف کنید.بعد که همسرتون منتکشی غیر مستقیم کردند یاداوری کنید این رفتارخوب شما باعث شد ناراحتی اتفاق اون شبی از دلم در بیاد.و بعد نوبت شماس که به اندازه تقصیرتون کادوتون رو دربیارین و بگین این بخاطر سهم من تو اون ماجرا.
باید خیلی براشون راحت باشه که تو مراحل بعد بطور زبانی موضوع رو به معذرت خواهی برسونه،مطمئن هست که شما از اون رفتار به عنوان برگ برنده استفاده نمیکنید و علاوه بر اون بخاطر موضوعی که ایشون از دست شما دلخور بودند که اونطور فوران کرده عذرخواهی هم خواهید کرد.قشنگ خوشبخت باشین
هرچقدر شما مختصر فرمودین بنده راحت 5برابر مفصل کردم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)