مرسینوشته اصلی توسط ammin
ببین حرفت شاید از یه نظری درست باشه
ولی شما نمیدونی اون کیه و چه انسان بی مانندیه
حالا خانواده و دوستداراش و اون آدمای دور و ورش که جای خود ، من به شخصه همه زندگیم در اون خلاصه میشه
اون کسی نیس که حتی فکرشم کنم یه روزی مثلشو یه جایی بشه پیدا کرد
اون روح بزرگ و شخصیت بی نظیرش اصلا پیدا شدنی نیس..
گریه؟؟؟
من روزی چند ساعت گریه میکنم
کلردیازپوکساید میخورم طبق دستور دکتر
ولی خواب و خوراکم کلا بهم ریخته
رو هیچی تمرکز ندارم
حالم از همه چی بهم میخوره
فقط الان دوتا امید دارم
اول برگشتنش که سایه اش برگرده سر همه مون
دوم اینکه اگه خدای نکرده اتفاق دیگه ای بیفته یه نقطه امید هست اونم اینکه میتونم کاری کنم که برم پیشش
خیلی راحت با یه روش ساده و سریع..
مرگ دری نیس که بسته باشه
شما راحت میگی سرنوشت شو به خدا بسپارم
یعنی چی؟؟
یعنی فراموشش کنم؟؟
آقا امین
لطفا یه چیزی بگید که با روزگار طرف مقابلتون بخونه!!
عین اینکه به یکی بگن زندگی تو ول کن! شرف و ناموس تو ول کن!
خانواده تو ول کن! دین و ایمان تو ول کن! همه رو ول کن..
آخه نمیشه نمیشه قبول کنید نمیشه
یا اون باید بیاد یا من برم پیشش
ساده به دستش نیاوردم
اون با رگ و خونم قاطی شده
نبودش مساوی با نبود منه
لعنت به دنیایی که بخواد باشه ولی اون توش نباشه
خواهش میکنم حال طرف تونو یکمی درک کنید!
علاقه مندی ها (Bookmarks)