سلام
من نمیدونم این چه قاعده اییه....زن و مرد نداره...من خودم جرات ندارم جلوی همسرم کوچکترین اعتراضی از خانوادش بکنم....حتی اگه بدترین رفتارا رو بکنن به محض اینکه بخوام چیزی بگم دست پیش میگیره و خودش طلبکار میشه...اگه هم نتونه اخم میکنه و میگه چقد غر میزنی؟ همینه که هست ...مت دیگه هرچی بشه خودم حلش میکنم و حتی نمیزارم بفهمه به من بی احترامی کردن چون ارزش خودم پیشش پایین میاد و یه جورایی میخواد به من ثابت کنه که با همه مشکل دارم ...پس به نفع خودمه که همیشه وانمود کنم خانوادش خیلی بهم احترام میزارن چون اینطوری خودشم ازشون پیروی میکنه...
باید در جواب نظرتون بگم بله هرچی بیشتر در این باره درک کنید بیشتر حرف میزنه...
اما اینکه چطور شوهرم(و تمام برادراش) خوب تونسته این مسائل رو حل کنه و بعضی ها نه رو نمیدونم چیه!!!!!
درمورد این راهکار دوستمون که گفتن : دفه بعد حق رو بهشون بدید و بگید آره اونجاش مادرم اشتباه کرد
باید بگم این راهکار رو هم به زن میدن و هم به مرد ...بنظرم راهکاریه که به آدمای ضعیفی مثل ما میدن که از درد خودمون افتادیم دنبال مشاوره...والا چرا همسرامون راحت دارن زندگیشونو میکنن و دنبال مشاوره نیستن....من به همسرامون و به همسر شما حسودیم میشه که راحتن و حل مشکلات رو سپردن به ما....واقعا ناراحتم
ببخشید تو تاپیکتون اینجوری نظر دادم.....نمیتونستم نگم








علاقه مندی ها (Bookmarks)