تولد جان قبل از اینکه تاپیتک بسته بشه بزار یه راه حل را که خودم امتحان کردم بهت بگم.
اول از همه تولد جان تو تنها نیستی تو دو تا بچه داری که بزرگترین گنجینه های دنیا هستند. به همین دلیله که میگم بیشتر برای انها وقت بزار چون انها اینده تو رو میسازند.
دوما فرض کن همه خانوادت ترکت کردن و فراموشت کردن. چه اتفاقی میافته؟ هیچی.
حداکثرش اینه که تو هم اونها را ترک کنی و فراموششون کنی. به دنیا اینجور نگاه کن دنیا تویی که داری با سختی زندگیت را حفظ میکنی نه دیگران.
سوما این افکار کاملا طبیعیه اصلا انگار یه قسمتی از وجود ما زنها تمایل به این افکار داره . ولی همیشه یادت بشه(چیزی که من از این سایت یاد گرفتم) ادمهایی بودن که شرایط خیلی سختتر از ما را داشتن ولی تونستن از پسش بر بیان پس ما هم میتونیم.
تولد جان من هر وقت افکار ناراحت کننده سراغم میاد سعی میکنم کاری را انجام بدم که احتیاج به تمرکز داشته باشه. مثل خیاطی . همیشه هم جواب داده. تو هم سعی کن تو شرایطی که اذیتی خودت را به کاری که ذهنت را بکار بگیره مشغول کنی.
سعی کن اختیار افکارت را بدست بگیری چون این افکار منفی به قدری قدرت دارند که میتونند ادم را از پا باندازند.








علاقه مندی ها (Bookmarks)