دیروز پاسخی براتون گذاشتم ولی چون انجمن اجازه ارسال پست نمیداد ذخیره کردم و الان ارسال میکنم. دقیقا قبل از اینکه پست جدیدی بزارید و مشکل در نوع برقراری ارتباط رو متذکر بشید بهش اشاره کرده بودم:
به نظرم يکي از مشکلات شما عدم شيوه صحيح در برقراري ارتباط با همه. خودتونم ميدونيد شيوه برقراري صحبتتون مشکل داره . مثلا چرا بايد تلگرام حرف بزنيد؟ هيچي مثل چهره به چهره و صادقانه نميشه. يه کم غرورتونو بزاريد کنار.
زندگيتون راه حل هم داره و زندگيتون چيزيش نيست. فقط با هم با عشق و نرمي صحبت کنيد
مشکل دوم که به نظرم ميرسه پيش داوريه و کم تحملي. زود روي هم قضاوت و پيش داوري نکنيد
متاسفانه نميدونم چرا اصلا مهارت برقراري ارتباط صحيح رو خيلي زوجها ندارند. اين بخاطر نبودن با جنس مخالف نيست. چون بشدت دوست دختر پسري زياد شده. اما چرا پس باعث مهارت در برقراري ارتباط دو جنس در زندگي نشده؟ چون دقيقا ارتباطهاي قبل ازدواج نه تنها چيزي رو به آدم ياد نميده بلکه خيلي چيزارو بد جا ميندازه. يعني نتيجه معکوس داره.
يه فرمول مهم رو بهتون ميگم که خيلي کاربرديه و اگه اينو در نظر بگيريد ممکنه هر دو کمي نگرش و رفتارتون تغيير کنه:
خير و منفعت و خوشبختي شما در رضايت و آرامش و خوشبختي طرف مقابله و همينطور برعکس
شما طافته جدا بافته نيستيد. حتي اگر رابطتون مشکل داشته باشه. اگر خوشبختي ، احترام ، درک، و .... ميخوايد بايد همينرو به طرف مقابلتون هم بديد. از هر نظر
هر ضرري هم به هر کدومتون برسه بازم براي دوتاتونه
زنو شوهر هر چقدرم مشکل داشته باشن با هم يکي هستن و منافع و ضرر هاشون مشترکه
اينارو به همسرتونم متذکر بشيد.
زنو مرد هم با هم فرقي نداره. اينم درست نيست که يکي اشتباه کنه زن بايد کوتاه بياد يا مرد کوتاه بياد. اصولا اين کوتاه اومدن هم يه لطفه و بزرگواريه نه اينکه ضايع شدن حق. اول مشکلو حل کنيد با هم صميمي شيد. بعد که صميمي شديد با شيوه صحيح نگرانيهاتون رو با زبون خوش و عشق مطرح کنيد و بگيد به حمايت و درک همسرتون نياز داريد تا آروم باشيد. اگه بتونيد خوب ارتباط برقرار کنيد و ناراحتيتون رو به شيوه درست مطرح کنيد خواهيد ديد نه تنها مشکلي نبوده بلکه دورتون هم ميگرده.
يکم فضا رو آروم کنيد برگرديد کنار همسرتون. زياد حرف از گذشته نزنيد و دلخور نباشيد. ياد بگيريد براي چيزايي که بخشيدنيه ببخشيد. بزاريد فرصت باشه براي ارتباط بهترتون با هم. فکرتون رو مشغول اين چيزا نکنيد. اگه هر کدومتون هم يکم کوتاه بياد جاي دوري نميره.
پ. ن.
در مورد مهارت برقراری صحیح ارتباط و کلام با همسرتون هم باید بگم که این مهارت قابل کسب کردنه و جای نگرانی نیست. کتابای خیلی خوبی در دسترس دست در این مورد. اما یه سوال: شما به همسرتون چقدر علاقه دارید؟ آیا از روی بی علاقگی و نگاه سطحی با ایشون ازدواج کردید؟ یا خیلی در نگاهتون عشق رو با رویا نگاه میکردید؟
فراموش نکنید عشق اون چیزی نیست که در دوستی های قبل ازدواج شاهدیم. عشق اینه که موقع زندگی با همه مشکلاتش رابطتون رو با همسرتون میسازید و اونو پرو بال بدید. مطمئنا اگر هم مشکلی باشه که حیثیتی نباشه قابل حله و مشکل شمام قابل حله
- - - Updated - - -
دیروز پاسخی براتون گذاشتم ولی چون انجمن اجازه ارسال پست نمیداد ذخیره کردم و الان ارسال میکنم. دقیقا قبل از اینکه پست جدیدی بزارید و مشکل در نوع برقراری ارتباط رو متذکر بشید بهش اشاره کرده بودم:
به نظرم يکي از مشکلات شما عدم شيوه صحيح در برقراري ارتباط با همه. خودتونم ميدونيد شيوه برقراري صحبتتون مشکل داره . مثلا چرا بايد تلگرام حرف بزنيد؟ هيچي مثل چهره به چهره و صادقانه نميشه. يه کم غرورتونو بزاريد کنار.
زندگيتون راه حل هم داره و زندگيتون چيزيش نيست. فقط با هم با عشق و نرمي صحبت کنيد
مشکل دوم که به نظرم ميرسه پيش داوريه و کم تحملي. زود روي هم قضاوت و پيش داوري نکنيد
متاسفانه نميدونم چرا اصلا مهارت برقراري ارتباط صحيح رو خيلي زوجها ندارند. اين بخاطر نبودن با جنس مخالف نيست. چون بشدت دوست دختر پسري زياد شده. اما چرا پس باعث مهارت در برقراري ارتباط دو جنس در زندگي نشده؟ چون دقيقا ارتباطهاي قبل ازدواج نه تنها چيزي رو به آدم ياد نميده بلکه خيلي چيزارو بد جا ميندازه. يعني نتيجه معکوس داره.
يه فرمول مهم رو بهتون ميگم که خيلي کاربرديه و اگه اينو در نظر بگيريد ممکنه هر دو کمي نگرش و رفتارتون تغيير کنه:
خير و منفعت و خوشبختي شما در رضايت و آرامش و خوشبختي طرف مقابله و همينطور برعکس
شما طافته جدا بافته نيستيد. حتي اگر رابطتون مشکل داشته باشه. اگر خوشبختي ، احترام ، درک، و .... ميخوايد بايد همينرو به طرف مقابلتون هم بديد. از هر نظر
هر ضرري هم به هر کدومتون برسه بازم براي دوتاتونه
زنو شوهر هر چقدرم مشکل داشته باشن با هم يکي هستن و منافع و ضرر هاشون مشترکه
اينارو به همسرتونم متذکر بشيد.
زنو مرد هم با هم فرقي نداره. اينم درست نيست که يکي اشتباه کنه زن بايد کوتاه بياد يا مرد کوتاه بياد. اصولا اين کوتاه اومدن هم يه لطفه و بزرگواريه نه اينکه ضايع شدن حق. اول مشکلو حل کنيد با هم صميمي شيد. بعد که صميمي شديد با شيوه صحيح نگرانيهاتون رو با زبون خوش و عشق مطرح کنيد و بگيد به حمايت و درک همسرتون نياز داريد تا آروم باشيد. اگه بتونيد خوب ارتباط برقرار کنيد و ناراحتيتون رو به شيوه درست مطرح کنيد خواهيد ديد نه تنها مشکلي نبوده بلکه دورتون هم ميگرده.
يکم فضا رو آروم کنيد برگرديد کنار همسرتون. زياد حرف از گذشته نزنيد و دلخور نباشيد. ياد بگيريد براي چيزايي که بخشيدنيه ببخشيد. بزاريد فرصت باشه براي ارتباط بهترتون با هم. فکرتون رو مشغول اين چيزا نکنيد. اگه هر کدومتون هم يکم کوتاه بياد جاي دوري نميره.
پ. ن.
در مورد مهارت برقراری صحیح ارتباط و کلام با همسرتون هم باید بگم که این مهارت قابل کسب کردنه و جای نگرانی نیست. کتابای خیلی خوبی در دسترس دست در این مورد. اما یه سوال: شما به همسرتون چقدر علاقه دارید؟ آیا از روی بی علاقگی و نگاه سطحی با ایشون ازدواج کردید؟ یا خیلی در نگاهتون عشق رو با رویا نگاه میکردید؟
فراموش نکنید عشق اون چیزی نیست که در دوستی های قبل ازدواج شاهدیم. عشق اینه که موقع زندگی با همه مشکلاتش رابطتون رو با همسرتون میسازید و اونو پرو بال بدید. مطمئنا اگر هم مشکلی باشه که حیثیتی نباشه قابل حله و مشکل شمام قابل حله
علاقه مندی ها (Bookmarks)