من دوتا برادر دارم که دقیقا موضوع صحبت شما برای اینا صدق میکنه. یعنی یکیشون همیشه دنبال تشکیل خانواده بود و همیشه در مورد همسر آینده اش و بچه هاش رویا پردازی میکرد. تو مجردی هم اصلا اهل رفت و آمد زیاد با دوستاش نبود. زمان ازدواجش هم از روی منطق ازدواج کرد. یعنی یکی دو مورد که از کسی خوشش اومد و رفت خواستگاری سنتی، خیلی راحت اگه نمی پسندید میگفت به درد هم نمیخوریم و تمام. ولی برادر دیگه ام عاشق پیشه بود و ازدواجش از روی عشق بود. اصلا هم براش تشکیل خانواده مهم نبود. میدونی خانمایی که برادرام انتخاب کردن، متناسب با روحیات اونا هستن. یعنی هر دو زندگی خوبی دارن.

حالا شما باید ببینی چه مدلی هستی. با کدوم حالت میتونی کنار بیای. به نظر من اگه بتونی یه مخلوطی از هر دو پیدا کنی خیلی بهتره ...