حقیقتا به نظرم هر چیزی که ممکنه در تصمیم گیری خواستگار مهم باشه پس باید بدونه و اگه چیزی هست که اگه بگن اون آقا منصرف میشن پس نتیجه اینه که حد اقل فعلا نباید خواستگاری و رابطه جدید شکل بگیره.
قطعا با تردید نباید وارد ازدواج شد. اگر از رازداری و شخصیت خواستگار مطمئن هستند میتونن باهاشون در میون بزارن و از خود ایشون کمک بگیرن
اگر نه باید در خودشون حل کنن این موضوع رو. حقیقت اینه خواستگار اومدن نرماله ولی شرایط روحی و ذهنی خانم نرمال نیست. اینکه اون آقا از ذهنشون پاک نشه یا اینکه فکر کنن برمیگرده خطای شناختی و حماقت هست. حتی اگر هم برگردند این خانم مسئول نیست چون اون آقا همون موقع پیگیری نکرده. وقتی دوچرخه سوار میشید اگر سرتون رو به عقب برگردونید زمین میخورید. الان خیلی وقتا کسی اقدام میکنه برای ازدواج طرف مقابل باید طی زمان مشخصی تصمیم بگیره. حتی اگر شرایط مالی مهیا نباشه چون اکتسابیه رسمیت بخشیدن به رابطه و اقدام اشکالی نداره و میسره. پس ادعای اون شخص از بابت شرایط یا تفکر این خانم بابت احتمال برگشت اون آقا از پایه اشتباه یا خود فریبی یا فریب دیگرانه.
با این شرایط ازدواج به صلاح نیست. مگر اینکه خانم روی خودشون کامل کار کنن و به یه حس و آمادگی محکم برسن. همچنین ما در مقابل شخصی که برای زندگی با ما قدم پیش میزاره مسئولیم. ضمن اینکه اگر حقوق طرف مقابل رو رعایت نکنیم در زندگی مشترک به خودمون هم آسیب میرسه چون مشکلات شریک زندگی باعث عدم خوشبختی ما خواهد شد.
اگر دیگه خواستگاری مثل این هم پیش نیاد جزو عوارض رابطه قبلیه. پس یا باید حل بشه یا رد بشه. در ضمن اگر ازدواج کنن و اون آقای قبلی برگرده نه تنها ارزشی نداره بلکه توهین و خطرساز برای آینده ، آبرو و زندگی این زوج خواهد بود و خانم بخاطر اینکه هنگام ازدواج و تصمیم مسئولن نباید به هیچ عنوان نه فکر کنن و نه اگر اون آقا برگردن نباید بهشون مجال بدن یا حتی غصه بخورن. فقط در صورتی باید در مسیر این خواستگار قدم بزارن که مطمئن باشن بعدا از شخص قبلی یادی نکنن و اگر اون شخص هم رجوع کرد مجالی بهش ندن و فکرو ملالی هم نداشته باشن.
بنظرم مشکلی که پیش اومده مقداریش بخاطر نداشتن چهار چوب و هدف دقیق و زمان بندی بوده. پس رعایت این سه نکته میتونه بعنوان قدم اول مفید باشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)