سلام دوستان.
این قضیه دیگه پیگیری نشده بود و فکر میکردم احتمالا برای اونها هم تمام شدست.
تا شب یلدا که خود پسر پیام تبریک فرستاد. یک پیام تبریک رسمی و محترمانه.
من هم به همون حالت رسمی و محترمانه جواب دادم.
اما به نطرم رسید که هنوز منتظر خبر از سمت من در مورد اینکه کی دفاع کنم و ملاقات باشه هستن.
راستش بیش از دو ماه از تماس پدرش گذشته و اون موقع از من پرسید دفاعت کی میشه و من گفتم احتمالا حدود دو ماه دیگه. و فکر کنم الان منتظرن!
از طرفی هنوز کمیسیون جواب قطعی به من نداده. و اینجور که پیداست حداقل دو ماه دیگه هم طول میکشه تا بیام دفاع کنم.
به نظرتون بی احترامی و نامردی و بدقولی نیست بیشتر معطلشون کنم؟
به فرض هم که بخواد جلسات مشاوره انجام بشه و او هم با حرفهایی که به پدرش زدم تا حدی بهم حق داده باشه. حالا این بی تفاوتی و اهمیت ندادن من، تو ذوقش نمیزنه و اثر منفی و دلسردی در او ایجاد نمیکنه؟
خودم که چون گفتم دو ماه، الان خیلی معذبم که بی خبرشون گذاشته ام. به نظرتون اگر یک جلسه بگم بذاریم و یه ملاقات داشته باشیم و ببینم چی میگه و اون هم ببینه من چی میگم و اگر حرفش این بود که ادامه بدیم، ملاقاتهای بعدی و جلسات مشاوره رو موکول کنیم به بعد از دفاع؟
آخه اومدیم و من دفاعم 2-3 ماه دیگه طول کشید. همینجوری معطل نگه داشتنشون به نظرم درست نیست.
تا قبل از این پیامش فکر میکردم کلا خودشونم بی خیال شده اند. ولی پیام که داد فهمیدم منتظرن گویا.
دوستان، منتظر راهنمایی هاتون هستم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)