امروز جمعه بود
حس میکنم که از لحاظ روحی به یه فروپاشی بزرگ نزدیکم. اما هنوز دلیل اینایی که سرم میاد رو نمیدونم .ابدا حسی که بخواد لبخند روی صورتم بیاره رو نمیفهمم و این وسط عداب وجدان از آینده ی تو راحتم نمیداره. فکر می کنم به آدمایی توی وضعیت روحی من اصطلاحا افسرده میگن اما من دارم سر میشم . حس بودن توی وجودم به سرعت داره تحلیل میره . فکر کنم بدترین احساس دنیا ، بی حسی باشه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)