سلام
با وجود اینکه هنوز متوجه منظور شما نشدیم. ولی فکر میکنم یه مسئله رو باید هممون جدی بگیریم و اون اینه که کار یه مسئله حرفه ای هست و نباید احساسات رو در اون دخیل بدونیم و از همه مهمتر همه با در شغل هامون باید اخلاق مدار باشیم، الان تو کشور پیشرفته به اخلاق بیشتر توجه میکنند، چون میگن یه تخصص رو ممکنه شخصه بعدا با اموزش و تجربه پیدا کنه ولی اخلاق رو نه.
خوشبختانه شما اخلاق دارین و این نکته مهمیه. ولی باید برای خودتون برنامه داشته باشین و برای کارهاتون ارزش بگذارین. یعنی چی؟
یعنی اگر قرار من اخلاق محور باشم، باید از این محوریتم احساس رضایت کنم، وقتی دارم فداکاری میکنم از این کار لذت ببرم. اگر رفتاری بینابین داشته باشم که هم بخوام فداکاری کنم و هم لذت نبرم و ازرده بشم نشون میده خودتون و اهدافتون رو نشناختین.

اگر خودتون رو بشناسید، میفهمید که رفتن بهتره یا ماندن.

شخصا از لحاظ حرفه ای تمایل دارم تو یه تیم کوچک و محلی کشور بلژیک بسیار موثر و مفید باشم تا برم تو یه تیم رئال مادرید نیمکت نشین بشم.
و اینکه شما اونجا موثر هستین بسیار جنبه خوبی داره، ممکنه جای دیگه حقوق بالا و شرایط بهتر باشه، ولی عزت نفس و جایگاه شغلی پایین تری داشته باشین و این ارزش رو نباید نادیده بگیرید.