میل به پایان زندگی

[snow47]

فعلا یه گوشه نشستم ببینم زمان با من چه میکنه.زیاد سوال پرسیدم که جوابی پیدا نکردم.چرا فرصت نداد؟چزا منو دوست نداش؟ چرا راحت همه چیزو فراموش کرد؟دیگه سوال نمیپرسم.مغزم منفجر شد از پس این سوالات تکرار کرد.قبلا هم افسرده بودم و لی این مورد واقعا داغونم کرده.اگه قبلا زندگی لذت بخش نبود الان تحملش سخته.امیدوارم دائمی نشه.
در مورد مردن من اعتقاد دارم انسان حق انتخاب نداشت که بدنیا بیاد ولی میتونه حق انتخاب داشته باشه که از این دنیا بره. من اینکارو به خاطر اون دختر نمیکنم چون خوب میدونم براش کوچکترین اهمیتی نداره. من اینکارو به خاطر خودم میکنم.چون به نظرم این روح به حد کافی از این دنیا بهره برد و سختیشو کشید. اون اصلا دختر لیاقت این عشق نداره.

[Mvaz]

سلام اسنو 74

سوال هاتو از من بپرس من جواب رو میدم، ولی تو هم باید سوال های من رو جواب بدی! قبوله، فکر کنم معامله خوبی باشه.

برای شروع من یک سوال از جانب تو میپرسم و خودم جوابش رو میدم

انسان چرا یه روز به دنیا اومد و یک روز هم از دنیا میره

خوب جوابش خیلی سخته آخه این چه سوالیه میپرسی پسر خوب.

یه نویسنده معروف میگه دو روز مهم در زندگی شما وجود دارد، 1- روزی که به دنیا میاید 2- روزی می فهمید چرا به دنیا اومدین.

از حرف این نویسنده متوجه شدم که چقدر فهمیدن این زندگی و چرایی به دنیا اومدن مشکله که داره ازش به عنوان مهمترین روز زندگی یاد میکنه.

اون وقت بهت حسودیم شد که داری از این دنیا میری، پیش خودم گفتم خوش به حالش فهمیده چرا به دنیا اومده حالا هم که فهمیده پیش خودش گفته که دیگه من کار و باری ندارم و برم.


یه جا خوندم که نوشته بود:

خدا روح خودش رو در انسان دمید و سپس به آفرینش خودش احسنت گفت و تمام فرشته ها به آفرینش انسان سجده کردند.

بعد پیش خودم گفتم که این همه بگیر و ببر و سجده کردن و انداختن بیرون شیطان برای "من" بوده! عجب چیزی! خوب من کی هستم مگه! خوب اصلا حکمت این همه فرآیند چی بوده! چرا من با همه موجودات فرق دارم، چرا میتونم فکر کنم، میتونم تجسم کنم،میتونم خلق کنم، میتونم بسازم، میتونم خراب کنم و هزار تا چرا می تونم دیگه.

قطعا یه چی هست و نباید اینقدر ساده باشه.

حالا اگر دوست داشتی کمی با هم در باره این سوالات حرف بزنیم! موافقی؟

[SaYe_RoshAN]

فعلا یه گوشه نشستم ببینم زمان با من چه میکنه.

همون کاری که با بقیه کرد
شما که اولین قربانی عشق نیستید
و آخرینش هم نخواهید بود
همون کاری که با ما کرد.
نه که کمتر از شما درد کشیده باشیم
نه که کمتر از شما عاشق بوده باشیم
به گذشته نگاه میکنم و میگم
چه خوب!
چه خوب که اون دوره را تجربه کردم که اگه نکرده بودم الان نمیتونستم رابطه خوبی با همسرم و بچه هام داشته باشم
چه خوب که اون اتفاق احساسات منِ یخزده را از توی رگهام بیرون کشید
چه خوب که اون رابطه به سرانجام نرسید که اگر میرسید چقدر اشتباه بود
چقدر پر از خطا بود
اگر به وصال می رسید و تمام تصورات من از عشق خراب میشد چطور میتونستم این روزها غزلیات سعدی را بخونم و لذت ببرم

زخمت را واکاوی نکن دوست من
فقط بگذار زمان بگذره
گذشت زمان آدم را اونقدر از اتفاق دور میکنه که بتونی درست تر بهش نگاه کنی
و درست تر درکش کنی