سلام عزیزم
من بعد مدتها اومدم تالار و تنها اسم تاپیکتون باعث شد منم نظزمو بگم
من زیاد بااین چالش رو به رو بودم و میدونم دقیقا حالتون رو
گاهی فرازه گاهی نشیب . زیاد آدم درگیر میشه با خدا و تصمیماتش . گاهی میگه تو که منو میشناسی ظرفیتم کمه انقدر اذیتم نکن و... کلا زیاد این شرایط پیش میاد
اما من فقط یه چیزیو از ته دل بهش رسیدم
شکر و شکر و شکر
شکر خدا رو بکن هر اتفاقی که افتاد واقعا موثره
هر وقت با دید هر چه از دوست می رسد نیکوست نگاه کنی و شکر کنی
تمامی درها باز میشه. شعار نمیدم فقط تجربه مو میگم تا خسته میشی بگو خدارو شکر اونم نه زبونی از ته قلب. چون دید اینه که ادم وقتی یکیو اذیت میکنه بالاخره یه جایی خودشم خسته میشه و دلش میسوزه باید عوض بشه
دیدت بشه به دوستت که حتما میدونه چی درسته پس دیگا باهاش اینجوری حرف نمیزنی
دوست باش با خدات تا خودتم دلت کمتر بگیره. شکرگزاری رو فراموش نکک
شکر نعمت نعمتت افزون کند
حتی اگه فکر میکنی نعمتا کمن بازم بابت همون کم ها شکر کن بیشتر میشن
موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)