پسرم و دعواهای با پسرعمو و پسر عمه

[شمیم الزهرا]

سلام بچه ها
خیلی همتون گلید
من از بین حرفای شما خیلی چیزا دستگیرم شد که چیکار کنم. راستش رو مادرها حساب نکنم راحترم چون خواهرشوهرم کلا کاری به بچه ها نداره و اصلا سمتشون نمیاد. جاریمم که خیالش راحته از پسرش و همیشه میگه پسر من از حق خودش خوب دفاع میکنه و رو کمکش نمیتونم حساب کنم. اما خودم قلق بچه هارو دستم میاد و باهاشون خوب ارتباط گرفتم و جالبه به حرفم گوش میدن! خداروشکر بازم شاید کمی دیگه با جاریم همکاری کنم

پاییزه جون متوجه نشدم از روی چه کاریش میگی ممکنه نیاز به توجه داشته باشه پسرم؟ چون من اصلا چنین چیزی رو درش ندیدم و هوش هیجانیش بالاتر از سنشه جوریکه خیلی اوقات متحیر میشم ازینهمه درک متقابلش! (تصور کنین یک وسیله ای دست پسرمه و بچه ای میخوادش و پسرم بهش نمیده. بچه گریه میکنه پسر من سریعا متاثر میشه و میره بهش میده!!!!! بدون اینکه من بهش بگم. یا اگر بچه ای صدمه ببینه کاملا متاثر میشه و حتی میره بغلش میکنه. حداقل من چنین چیزی تو بچه های اقوام خودمون ندیدم حتی تا سن 6 سال بچه های برادرم هستن اصلا چنین درکی ندارن و توانایی بازی های مشارکتیش خیلی بالاتر از سنشه و یکی از دلایل مشکلاتش با هم سن و سالاش همینه که اونا بازی مشارکتی نمیتونن انجام بدن و بازی های انفرادی علاقه دارن. ) یا رفتار نمایشی ازش نمیبینم. و ارتباطش با من خیلی خوبه الحمدلله

فعلا که موضعم همونه تا بچه ها باهمن من کار خونه نمیکنم و باهاشون بازی میکنم و معتقدم دارم بهشون آموزش میدم و کنترلگر نیستم. و ان شاالله بعد از مدتی خودشون میفهمن چطور باهم بازی کنن. و به نظر من خودشون هم بیشتر لذت میبرن که بازی کنن و کسی این وسط گریه نکنه و طوریش نشه و شاد باشن. و واقعا هم چون کسی بهشون چیزی نمیگفته بلد نیستن و الگویی ندارن چطور بدون صدمه رسوندن به هم بازی کنن

- - - Updated - - -

یادم رفت بگم آویژه خیلی قسمت آخر پستت عالی بود دستت درد نکنه ان شا االله اینم عملیش میکنم