سلام
وقت تلف کردن یعنی چه؟
یعنی انجام کار بیهوده و هدر دادن زمان.
باید ببینین چه کارهایی واقعا بیهوده هستن و زمان رو هدر میدن؟
بنظر نمیرسه درس خواندن ( در هر رشته ای ) و یا یادگیری مهارت های گوناگون کار بیهوده و اتلاف زمان بحساب بیاد.
اما برای رسیدن به هدفی که دوست دارین باید مسیری رو طی کنین. لازمه ی طی این مسیر تلاش و پشتکار هست. از خودتون بپرسین؛
من چقدر تلاش میکنم؟
آیا تلاش من کافیه؟
چطور میتونم به هدفم برسم؟
و...
جملاتی مثل ؛
اینا باعث میشن شما کم کم دچار تنبلی و سهل انگاری و در نتیجه از اهدافتون دور بشین.( حالا امسال هم نشد سال بعد، این رشته ها اصلا بدردم نمیخوره، مهم نیست بقیه چی میگن، مهم نیست زمان بگذره، مهم نیست ... )
پس باید حالا که هدفی رو مشخص کردین و میدونین به چه چیزی علاقه مندین برنامه ریزی کنین و با جدیت در مسیری که هستین قدم بردارین. برای این منظور از مشاوره تحصیلی کمک بگیرید که بسیار ارزشمند هست.
گفتین که ؛
شما فکر میکنین تمام انسان ها به هر آنچه که می خواستن رسیدن؟ خیر
خب بقول شما پس برای چی زندگی میکنیم؟!
هدف ما از خلقت بهیچ وجه رسیدن به یکسری آرزوها و برطرف کردن نیازها نیست بلکه دنیا مکانی برای رسیدن به کمالات(۱) و تعالی(۲) روحی انسان هست .
ممکن هست در رشته ی دلخواهتون قبول بشین ولی باز هم علایقتون در آینده تغییر پیدا کنن و بسمت یه هدف دیگری برید... پس ( چرا ) های مهم خودتون رو تنها در زندگی این دنیا و اهدافش خلاصه نکنین و جوابش رو در شکست یا پیروزی های دنیوی قرار ندید چون یا ممکنه بدست نیان، یا دیر بدست بیان یا حتی بعد از مدتی چشمتون بیافتن! .... .
ابن بمعنی دست روی دست گذاشتن و بی میلی به زندگی نیست بلکه برعکس بمعنی تلاش و امید و رضایت از زندگی هست.
ما تلاش میکنیم، اما اگر به هر دلیلی از هدفمون دور شدیم ( مثلا تحصیلات در یک رشته ی خاص ) ناامید نمیشیم و باز هم تلاش میکنیم. اگر موفقیتی کسب نکردیم بجای ناامیدی و ... هدف جدیدی رو جایگزین میکنیم و به زندگیمون رنگ جدیدی میزنیم. فقط در صورتی میتونیم چنین تفکری داشته باشیم که بدانیم هدف ما از خلقت و زندگی در دنیا چه هست.
برای درک بهتر این مطلب پایانی دعوت میکنم از کارشناسان دینی، کتاب ها و سایت های دینی بهره ببرید.
(۱) . فضائل _ شایستگی ها
(۲) . پیشرفت_ ترقی
![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)