تجارب شخصی من در زمینه ازدواج

[محمد89]

با سلام
خب سوالی که الان پیش میاد اینه که
از کجا بفهمیم معیاری حاصل تلقین دیگران در ماست یا نه واقعا
برامون ارزشمنده؟؟
گذشت زمان و سردو گرم زندگی رو چشیدن
یا شبیه سازی با شخصی دیگه ....مثلا همین معیار حجاب که فرمودید....میبینیم خواهرمون حجاب نداره ولی ما دوسش داریم باهم صمیمی هستیم پس
همسرمون هم در همون حجاب اکی ...یعنی عدم حجاب باعث مشکلی بین ما نشده یا از دوست داشتنمون و صنیمیت بین ما کم نکرده...
اگه با خانوادمون تو ایمان و مذهب هم عقیده نیستیم ولی
زندگی مسالمت امیزی باهم داریم پس با همسرمون هم اشکالی نداره اگه هم نظر نباشیم تو عقاید .

یا اگه دوستمون ادم بد قولی (مثلا) و ما باهاش ارتباط خوبی داریم
پس با همسر بد قول هم میتونیم ارتباط خوبی داشته باشیم و بدقولی مشکل حادی به وجود نمیاره

و البته یِ بحث دیگه پیش میاد اینکه
ایا ارتباط با همسر با ارتباط دیگه ای قابل مقایسه هست؟؟؟

دوستان با تجربه خیلی ممنون میشم اگه نظرتون و بگید

سلام
خوب به نظر میاد حالتون بهتر شده که حوصله کردید اومدید سوال پرسیدید!
راستش پرسش شما چندین جنبه داره.
اولا چیزی که من گفتم فقط منحصر به انتخاب همسره. نه دوست نه خانواده نه حتی غریبه. من خودم که میگم حجاب سفت و سخت برام ملاک بود حتی همون زمان هم این ملاک برای انتخاب همسر آینده ام بود. هیچ وقت این باور رو نداشتم که کسی که بی حجابه یا کم حجابه یا هر تفکری غیر از تفکر من داره باید باهاش بد برخورد کرد یا حتی طور دیگری رفتار کرد. راستش من همان زمان هم وقتی یک خانم به ظاهر (در پوشش) مذهبی رو میدیدم که بی مبالات بود و مقایسه میکردم با یک خانمی که کم حجاب ولی مبادی قانون بود دومی برام شخص ارزشمندتری بود.
بذارید روشنتر بگم منظورم از بی مبالات چیه. کسی که توی صف میزنه، کسی که قوانین رو رعایت نمیکنه کسی که به حقوق دیگران احترام نمیگذاره.
میخوام بگم اگر در شرایطی در محیط کاری یا هر نوع ارتباطی قرار بود من با یک خانم غیرمحجبه طرف بشم هیچ تاثیری در نوع نگاه و تعامل من نمیداشت. اما در مورد همسر من قائل به ویژگی های دیگری بودم.
من دنبال کسی میگشتم که اون حجاب شرعی رو ۱۰۰ درصد داشته باشه و تازه بعد از اون دنبال ویژگی های بعدی میگشتم. اینجاست که من الان میگم این سفت و سخت گیری از درون من نجوشیده بود.
به نظرم اصلا خانواده رو حسابش رو جدا کنید با همسر. ادم خیلی در برابر خانواده اش انعطاف بیشتری نشون میده شاید چون مجبوره نمیدونم یا شاید پدر و مادر در خیلی از موارد بیشتر رعایت حال فرزندان رو میکنن. اما در مورد دوست به نظرم میاد اگر کسی تجربه همخونه ای داشته باشه مثل خوابگاه احتمالا خیلی میتونه کمک بکنه که بدونه چه ویژگی هایی واقعا براش اهمیت دارن و چه ویژگی هایی نه.
در اخر این که پرسیدید چطور میشه فهمید بعضی ملاکها از درون ما برنخاسته ان فکر میکنم عوامل متعددی درونش دخیلن.
پختگی و تجربه زندگی مشترک خودش یک عامل برای فهمیدن اصالت این ملاکهاست که البته دیره!
شاید یک عامل که باعث میشه ملاکها اصالت نداشته باشن اینه که گاهی ما میترسیم بعضی از ملاکهامون رو علنی کنیم. میترسیم برچسب بخوریم. این ترس گاهی اینقدر زیاده که ادم با خودش هم روراست نیست. این تا حدی در مورد خود من هم مصداق داشت. خصوصا خانواده هایی که پدر و مادر نسبت به فرزندانشون سختگیرن و نسبت به ازدواجشون هم وسواس خاصی به خرج میدن من فکر میکنم این مساله میتونه جدی تر باشه. تحلیل این عوامل میتونه کمک کنه که شخص اصالت ملاک برای خودش را بهتر تشخیص بده.
در اخر فکر میکنم تستهای روانشناسی هم میتونه کمک بکنه یا حتی تحلیل دیگران از شخصیت شما و در کل هر چیزی که یه نگاه بیرونی به شخصیت شما داشته باشه. قاعدتا کسی که یه چیزهایی براش ملاک باشه در رفتار و عقایدش بروز میکنه.