انتخاب خواستگار بعد از رابطه دوستی

[Mvaz]

سلام سرکار خانم

موضوع رو باید کمی ریشه ای بهش نگاه کنید تا راحت تر بتونید حلش کنید.

اول از همه باید از اتفاقاتی که از گذشته تا کنون براتون افتاده بیرون بیاد.

تو گزینه بعدی باید بشینید ببینید با خودتون چند چند هستین، معیار هاتون برای ازدواج چی هست؟ انتظارات شما از همسرتون چیا هست؟

الان که خودتون و خواسته هاتون اشراف پیدا کردین، باید ببینید که برادر دوستتون به خواسته های شما چقدر نزدیک هست؟ توان اینو داره در آینده شما رو تامین کنه؟ اگر احساس کردین به درد هم نمیخورید خیلی منطقی به ایشان جواب رد بدهید.

احتمالا گفته میشه چه دختر بی معرفتی، ولی اگر زندگی با ایشان تشکیل داده بشه و موفق نشه، بی معرفتی آنجا رخ بیشتری داره.

و اگر به این نتیجه رسیدین برادر دوستتون به درد تون نمی خوره، نباید ایشون رو معطل نگه دارید، که عین نامردی هست. هر چه زودتر بهش خبر بدین، معرفت بیشتری به خرج دادین.

از تبعاتش هم نترسید، چون باید یاد بگیرید دختر و پسر قبل از ازدواج فقط یک گزینه هستند برای هم دیگه و باید تاوان اشتباه های احساسی که برای هم خرج کردین بپردازید، ولی خوبیش اینه که این تاوان رو الان به مدت کوتاه میدید و تمام میشه و و با ادامه این اشتباه تا پایان زندگی تون به دوش نخواهید کشید.

از این پسر که فارق شدین و حق دارین هر مورد دیگه ای رو بررسی کنید.

یادتون باشه،بزرگترین افت اینه که دو مورد را باهم در دست بررسی بگیرید، یا یکی را رزرو دیگری قرار دهید.

باید خودتون رو بشناسید و بدانید چه کسی بدردتان می خورد.

[Maahbanoo]

سلام سرکار خانم

موضوع رو باید کمی ریشه ای بهش نگاه کنید تا راحت تر بتونید حلش کنید.

اول از همه باید از اتفاقاتی که از گذشته تا کنون براتون افتاده بیرون بیاد.

تو گزینه بعدی باید بشینید ببینید با خودتون چند چند هستین، معیار هاتون برای ازدواج چی هست؟ انتظارات شما از همسرتون چیا هست؟

الان که خودتون و خواسته هاتون اشراف پیدا کردین، باید ببینید که برادر دوستتون به خواسته های شما چقدر نزدیک هست؟ توان اینو داره در آینده شما رو تامین کنه؟ اگر احساس کردین به درد هم نمیخورید خیلی منطقی به ایشان جواب رد بدهید.

احتمالا گفته میشه چه دختر بی معرفتی، ولی اگر زندگی با ایشان تشکیل داده بشه و موفق نشه، بی معرفتی آنجا رخ بیشتری داره.

و اگر به این نتیجه رسیدین برادر دوستتون به درد تون نمی خوره، نباید ایشون رو معطل نگه دارید، که عین نامردی هست. هر چه زودتر بهش خبر بدین، معرفت بیشتری به خرج دادین.

از تبعاتش هم نترسید، چون باید یاد بگیرید دختر و پسر قبل از ازدواج فقط یک گزینه هستند برای هم دیگه و باید تاوان اشتباه های احساسی که برای هم خرج کردین بپردازید، ولی خوبیش اینه که این تاوان رو الان به مدت کوتاه میدید و تمام میشه و و با ادامه این اشتباه تا پایان زندگی تون به دوش نخواهید کشید.

از این پسر که فارق شدین و حق دارین هر مورد دیگه ای رو بررسی کنید.

یادتون باشه،بزرگترین افت اینه که دو مورد را باهم در دست بررسی بگیرید، یا یکی را رزرو دیگری قرار دهید.

باید خودتون رو بشناسید و بدانید چه کسی بدردتان می خورد.

سلام ممنون از پاسخ شما
من وقتی نسبت به این آقا احساس وابستگی پیدا کردم و به خصوص اینکه بهترین دوست من هستن خیلی برام سخته اینارو ندیده بگیرم و مثل یه خواستگار معمولی نگاه کنم من میدونم اخلاقشون چطوره و خیلی چیزارو میدونم...حالا که فرمودین اصلا نتیجه بررسیم رو میگم
ایشون مسلما از 19 سالگی تاحالا تغییرات زیادی داشتن اما هنوز با ایده آل من فاصله ام دارن مثلا اخلاقشون و رفتارشون بامن اون موقع خیلی کمتر منو درک میکردن و در تصمیم گیری بیشتر خودشون تنها مهم بودن که این باعث تنش و اختلاف بود الان حلش کردن
در بقیه موارد باید بگم اخلاقشون کاملا خوبه و بهترین دوستمن اما در مورد رفتار با دیگران با ایده ال من اختلاف دارن که چون نمیتونم اینو دخالت کنم و اگاه بشم مبهمه برام که چقدر درست در موردش فکر میکنم مثلا احساس میکنم قاطعیت کافی ندارن و زیادی به دیگران خوشبینانه نگاه میکنن اینا باعث راحتی خودشونه اما من برعکس هستم
حالا من اینو بخوام درمورد خواستگارای دیگه ام بررسی کنم همینقدر مبهم میمونه برام احتمالا!
تبعاتش برای من به منزله از دست دادن بهترین همدم این سالهای زندگیمه اما بخاطرهمین موردی که فرمودید (تا پایان عمر ناراحتی پیش میاد )میخوام بررسی کنم ولی نمیخوام اشتباه کنم به هیچ وجه
لازمه بگم ما هم مثل خیلی های دیگه که به خاطر بلاتکلیفی و فشار ازهم جدا میشن ولی باز میگردن به مدت 6 ماه و با قصد جدایی کامل از هم جدا شدیم که به خواست من بود ولی تواون 6 ماه گاهی از تنهایی به هم پیام میدادیم و گریه میکردیم (22سالمون بود) و من نه ولی ایشون تمایل به بازگشت داشت بالاخره ولی بعداز 6_5ماه من بهشون زنگ زدم و با اشتیاق اومدن منو دیدن !
نمیدونم وقتی احساسات 5سال آدمو فرا میگیره این احساس و رفتار چه حکمی داره و چه علتی داره باید چجوری باهاش برخورد کرد؟باید نادیده گرفتش و فقط سعی کرد منطقو ببینه یا نه باید باارزش باشه و ملاک تصمیم گیری قرار بگیره !؟چه جوری میشه فهمید چنین احساسی چقدر واقعی و چقدر موندگاره
قطعا که زودگذر نیست!
این هم باید اضافه کنم که بخاطر نداشتن اختلاف سنی و اینکه از 19 سالگی اشتباهات همو دیدیم من الان حسی که دارم بهشون گاهی مادرانه و نصیحت کننده اس میترسم که در صورت ازدواج باقی بمونه و مشکل ایجاد کنه نمیدونم نرماله یا نه برای زندگی زناشویی ایجاد مشکل میکنه اینکه حست اینطوری تغییر کرده باشه !

سلام خانوم
شما نمیدونستید که طرف مقابل اینطوری هستند
هدفتون از دوستی با ایشون چی بود
اگر هدفتون صرفا دوستی بوده بهتر تمامش کنید
اما اگر به ایشون مثل یک خواستگار نگاه می‌کردید و مثل یک خواستگار باز هم به ایشون نگاه کنید خوبیا و بدیاشو کنار هم بزارید و حالا تصمیم بگیرید بستگی به خودتون دارد شما میتونید با این شرایط در کنارشون باشید
فقط تصمیمتون زود تر بگیرید

ممنون از پاسختون
اون زمان ایشونم 19 سالش بود ولی فکر نمیکردیم که اوضاع اینطوری بشه اوضاع گرونی منظورمه
من اگه بخوام به چشم خواستگار نگاه کنم باید الان ریسک رد کردنشون توسط خانواده رو قبول گنیم خودشون تمایل دارن وقتی کارمرتبط با رشته تخصصی پیدا کردن خواستگاری کنن که نشون دهنده این باشه که اگه پس انداز ندارن ولی آینده خوبی میتونن بسازن الان من بگم همین الان باید تکلیف روشن بشه تمام مسئولیت گردن من میفته و تمام صبوری چندسالم شاید هدر بره