بله از اساس اشتباهن ولی اینا رخ داده و من بعداز اونکه از ایشون جدا شدم و دوباره بعداز مدتی رابطه شروع شد حسی که بهش دارم مثل حس اعضای خانواده به هم برام بسیار سخت تر ازاونیه که قابل تصور باشه که بهش بگم به زندگی خودت برس!باید قبلش کاملا مطمئن بشم از نخواستنش اما یه معضل دارم اونم حس مادرانه ای که بقیه حس هارو کمرنگ کرده مخصوصا حسی که باید نسبت به کیس ازدواج داشتنوشته اصلی توسط Mvaz
من الان چجوری میتونم حسمو که به حس مادرانه شبیه شده سرجای خودش برگردونم تا بتونم بررسی کنم...انقدر اتفاقات مختلف افتاده و من روز به روز این حسم قوی تر شده که نمیدونم الان باید اگر بخوام باهاش ازدواج کنم چجوری این حسو برگردونم حالا اگه جدایی باشه که همونطور که فرمودید چشمم کور باید درد جدایی رو تحمل کنم !
من به هیچ عنوان به این رابطه افتخار نمیکنم ولی آدم تنهایی مثل من و این اقا که تو دوستای همجنس و خانوادش هیچ کسیو پیدا نمیکنه درکش کنه به تنهایی خودش بیشتر فکر میکنه تااین موضوع که در آینده چی به بچه اش بگه یاحتی موارد مهم تر از اینو نمیبینه...من به هیچ وجه درستی حرف شمارو رد نمیکنم اما میخوام حسمو بگم اینجا!
ممنون از فرشته مهربان که منو برای عبرت سایرین معرفی میکنن اما حرفی برای گفتن به من نیست؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)