امسال بخاطر شیوع کرونا ویروس شیرینی نخریدیم... بجاش پودر کیک گرفتم .
تو عید اومدم کیک درست کنم متوجه شدم ظرف کیکم آسیب دیده، تو دلم گفتم مشکلی نیست بعدظهر میریم ظرف کیک میخریم که یهو به ذهنم رسید ای دل غافل اکثر مغازه ها بستن و کسی نیست که اگر هم بود نباید بخاطر کار غیر ضرور بیرون میومدم.
نشستم و ظرف کیک رو نگاه کردم، تو همین حال و هوا بودم که ذهنم رفت پیش نیازمندان...به خودم گفتم من به خاطر کرونا دسترسی به مغازه ها ندارم و نیازمندان بدلیل ضعف مالی ....
راستی من میتونم بعدا با خیال راحت برم و از هر فروشگاهی که دوست دارم خرید کنم اما یک نیازمند چی اونم میتونه ؟
بیشتر فکر کردم که من و ما بخاطر کرونا عید رو چنان که باید برگزار نکردیم مهمانی نرفتیم، مسافرت نرفتیم ، نتونستیم لباس نو و خیلی چیزها رو بخریم و ... اینا همه بعد کرونا انجام شدنی هست اما نیازمندان یا اقشار آسیب پذیر هم میتونن انجام بدن؟ مخصوصا مشاغلی که از کرونا آسیب دیدن؟ و نتیجه گرفتم این یک کلاس تقویتی و یادآوری چند مورد مهم به انسانهاست.
دوستان مهربانم مجالی پیش آمده برای مهربانی های مجدد شما... هموطنان آسیب دیده و نیازمند رو با کمک های خودتون یاری کنین و این برای اونها مایه ی دلگرمی و برای شما مایه فرود رحمت پروردگار و تمام شدن این بلا هست.
اینم یکی از درس های کرونا بما بود، همون تلنگری که هممون نیازش داشتیم... همون دردی که باید دوستش داشته باشیم چون باعث تعالی ماست.
خداوند در بخشی از آیه ۲۱۶ سوره ی بقره میفرماید؛
چه بسا چيزى را ناخوش داريد، در حالى كه خير شما در آن است ...
سلامت، شاد و بهاری باشین.









پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)