حال و احوال یاران همدردی (12)

[سحر بهاری]

دغدغه شغل و اینده و حالا باز بی انگیزگی برای درس خوندن، که استرس سمینار و امتحان و ... هم بهش اضافه شده ‌‌‌و باز من که توی کنترل اضطرابم ضعیفم.

کلا وقتی میخوام برم کلاس دقیقا انگار میخواد جونم بالا بیاد. هیچ ذوقی. براش ندارم. این شاید نشون دهنده بی علاقگی باشه. البته برای همه چی همینجوری ام. غیر اون چیزایی که همون حالت تفریح رو داره. مثل گوش کردن به موسیقی، اواز خوندن، کازای خونه، آشپزی، دوچرخه و کوه و ...
کلا اصلا از بخشهای جدی زندگی خوشم نمیاد.

استاد کلی وقت داده بود برای یه سری تکالیف، من هی پشت گوش انداختم (البته با حمل استرس و فکرش). فردا اخرین مهلته و من تازه سه روزه دست به کار شدم و بل نسبت مثل ... دارم کار میکنم ولی نمیرسم تمومش کنم و حالا بغضم گرفته و دلم میخواد کاش دو روزدیگه هم وقت داشتم.

سلام

با توجه به اینکه این تاپیک مجالی برای پرسش ها و توضیحات من نیست همین مطلب بی انگیزگی و بی ذوقی و ... رو در یک تاپیگ جداگانه بنویسین اما مختصر و مفید. من اونجا ازتون سؤال میپرسم و در موردش مینویسم.

امید چنان شود که، دل می‌خواهد...

....................
....................

وقتی به همسرم بگم دارم افسرده میشم فکر میکنید چه فرقی داره با وقتی که اینو بهش نمیگم؟ واقعا هیچ تفاوتی نداره. چون نمیدونه باید چیکار کنه. چون ایده ای نداره .

سلام

ایده های شما چی هستن؟ / برنامه هاتون چیه؟ / زندگی ایده آل بنظرتون چه زندگی هست؟ / شما شاغلین؟ / همسرتون چند ساعت بیرون از منزل در حال فعالیتن؟ و خیلی سؤالای دیگه...

برای اینکه بتونم یاریتون کنم این تاپیک و پست هاش مجالی نمیده شما هم تاپیک بزنین و من بتونم اونجا با شما تبادل نظر کنم.

یا رب...بر گوش دلم ز غیب آواز رسان
مرغ دل خسته را به پرواز رسان

....................
....................

این شعرم برای آقای مدیر همدردی که این روزها ستاره ی سهیل شدن و صدامون بهشون نمیرسه... ( بچه های پایین به گوش بچه های بالا برسونن )


کند محیط سایت را دلپذیر

با وجدان کاریش بُود بی نظیر

به دوشش همه زحمت کاربران

او فرشته ی زمینیست و نامش مدیر


( باشد که مقبول افتد ! )