میل به پیان زندگی 2

[Shivaaaa]

فکر کنم تاپیک شما رو یادمه، همون که دختر خانم tomboy بودن اگه اشتباه نکنم.
این مدت به روانشناس یا روانپزشک مراجعه نکردین؟
هیچ تماسی دیگه با دختر خانوم نداشتین؟
مشکل اینه که از آدمها بت میسازیم و من به وفور این قضیه رو تو آقایون بیشتر مشاهده کردم تو اطرافم.
مطمئن باشین اگه اون دختر برای شما ساخته شده بود به هر روشی به زندگیتون برمیگشت.

[فرزانه 123]

سلام
من تجربه مشابه تجربه شما در اطرافیانم دیدم. به نظرم شما بیشتر از اینکه وابسته اون خانم بشین به فکر کردن بهش عادت کردین.
بعدم یه واقعیتی هست اینکه شما اصلا زندگی با اون خانم رو شروع نکرده بودین. از کجا انقدر مطمئنید که بهترین گزینه برای شما بوده؟ والا همه در دوران آشنایی خیلی مهربون و زیبا و با کمالات هستن ولی زندگی واقعی وقتیه که دو نفر زیر یه سقف میرن. منظرورم این نیس که این خانم قطعا خوب بوده یا نبوده. منظورم اینه که مشخص نیست بهترین مورد بوده یا نه.
بهرحال الان شما خودتون از همه چیز مهمترین و باید حالتون خوب باشه و از این عزای دو ساله کم کم دربیاین. آهنگ های غم اانگیز عاشقانه گوش ندین. ورزش کنید و مدیتیشن کنید. به خودتون بیشتر از هر چیزی توجه کنید و خودتون رو دوست داشته باشین.
شاید توصیه هام تکراری باشن ولی در اطرافیانم تاثیرشون رو دیدم. امیدوارم مفید باشه

[snow47]

فکر کنم تاپیک شما رو یادمه، همون که دختر خانم tomboy بودن اگه اشتباه نکنم.
این مدت به روانشناس یا روانپزشک مراجعه نکردین؟
هیچ تماسی دیگه با دختر خانوم نداشتین؟
مشکل اینه که از آدمها بت میسازیم و من به وفور این قضیه رو تو آقایون بیشتر مشاهده کردم تو اطرافم.
مطمئن باشین اگه اون دختر برای شما ساخته شده بود به هر روشی به زندگیتون برمیگشت.

روانشناس رفتم چندین مورد هم. ولی کمکی نکرد. جالب اینجاست هر کدوم یه نظری داشتند. اگه دوستان کسیو میشناسند که بتونه کمک کنه ممنونم میشم. من تو این 2 سال بعد از اون همه تلاش برای برگشتش دیگه باهاش ارتباط برقرار نکردم چون نمیخواستم ارامشش بهم بریزه و از طرفی نمیخواستم غرور له شدم لهتر بشه. اخرین بار 1 ماه پیش یکی از اشنایان ازشون جویا شد که گفت در شرف ازدواجه.

- - - Updated - - -

سلام
من تجربه مشابه تجربه شما در اطرافیانم دیدم. به نظرم شما بیشتر از اینکه وابسته اون خانم بشین به فکر کردن بهش عادت کردین.
بعدم یه واقعیتی هست اینکه شما اصلا زندگی با اون خانم رو شروع نکرده بودین. از کجا انقدر مطمئنید که بهترین گزینه برای شما بوده؟ والا همه در دوران آشنایی خیلی مهربون و زیبا و با کمالات هستن ولی زندگی واقعی وقتیه که دو نفر زیر یه سقف میرن. منظرورم این نیس که این خانم قطعا خوب بوده یا نبوده. منظورم اینه که مشخص نیست بهترین مورد بوده یا نه.
بهرحال الان شما خودتون از همه چیز مهمترین و باید حالتون خوب باشه و از این عزای دو ساله کم کم دربیاین. آهنگ های غم اانگیز عاشقانه گوش ندین. ورزش کنید و مدیتیشن کنید. به خودتون بیشتر از هر چیزی توجه کنید و خودتون رو دوست داشته باشین.
شاید توصیه هام تکراری باشن ولی در اطرافیانم تاثیرشون رو دیدم. امیدوارم مفید باشه

من اهنگ غمگین سعی میکنم گوش ندم.
من مطمنم اون شخص یکی انسانه ولی قلبم مطمن نیست که بتونه کسیو به اون اندازه دوست بداره. من نمیددنم ما باهم تفاوهم بعد ازدواج داشتیم یا نه. این حرفتون خیلی درسته و بهم کمک میکنه. جالب هر جمله منطقی مثل همین حال منو بهتر میکنه. اینکه من 010 درصد اشتباه نکردم و اینکه اون واقعه تنها شخص ممکن برای من نبود. ولی معمولا این نقاط زودگذر هستند و دوباره من غرق در افکار میشم. افکاری که همه نقاط اتهام به سمت من اشاره میکنند.