سلام
من تجربه مشابه تجربه شما در اطرافیانم دیدم. به نظرم شما بیشتر از اینکه وابسته اون خانم بشین به فکر کردن بهش عادت کردین.
بعدم یه واقعیتی هست اینکه شما اصلا زندگی با اون خانم رو شروع نکرده بودین. از کجا انقدر مطمئنید که بهترین گزینه برای شما بوده؟ والا همه در دوران آشنایی خیلی مهربون و زیبا و با کمالات هستن ولی زندگی واقعی وقتیه که دو نفر زیر یه سقف میرن. منظرورم این نیس که این خانم قطعا خوب بوده یا نبوده. منظورم اینه که مشخص نیست بهترین مورد بوده یا نه.
بهرحال الان شما خودتون از همه چیز مهمترین و باید حالتون خوب باشه و از این عزای دو ساله کم کم دربیاین. آهنگ های غم اانگیز عاشقانه گوش ندین. ورزش کنید و مدیتیشن کنید. به خودتون بیشتر از هر چیزی توجه کنید و خودتون رو دوست داشته باشین.
شاید توصیه هام تکراری باشن ولی در اطرافیانم تاثیرشون رو دیدم. امیدوارم مفید باشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)