در دوران عقدم شوهرم چهار ماهه ترکم کرده بین شوهرم و برادرم درگیری شده چطور برگردونمش

[راه برگشت]

شیرینم جان سلام
مرسی عزیزم میدونم حرفات از همدردیته ..

خب پس باید یه کاری کنه گیریم چندسال دیگم راه بازگشتو بازیچه کرد.
اخه به اینم میگن مرد که بری پشت زنت به مادرت بد بگی؟
تروخدا من جای راه بازگشت دلم شکست ازش
بیاین یه راه حلی بدین که اون اقا انقدم خوش نگذره بهش با این اخلاقش

منم دقیقا از همین میترسم که چند سال باازیچه بشم و بقول تو برای یه مرد دیر نمیشه اما برای زن دیر میشه خیلی چیزا.. نمیگم الان فکر اینم که زودتر طلااق بگیرم که ازدواج کنم امما ازینم خیلی میسوزم که منو بازی بده چند سال اخر من کنج تنهاییم دارم میسوزم اواسط دهه سی زندگیم بشه و اون تازه میره با یه دختر کم سن وسال بقول خانوادش ازدواج میکنه خوش و خرم

هیچوقت یادم نمیره یبار شوهرم تو دعوا گف پدرم اگه بخاطر من نبود هیچوقت دختر بچه طلاقو واسه پسرش نمیگرفت اونم دختری که چیی همسن پسرشم باشه.. یجوری گف انگار من ده سال ازش بزرگترم.. یا مادرش داشتیم میرفتیم عروسی بهم میگه به فامیلا بگو یه سال کوچیکتری..
واقعا اعتماد بنفس منو نابود کردن این خانواده با اینکه واقعا من از خیلی جهات سر هستم از شوهرم..

[راه برگشت]

آقا بهزاد سلام خیلی ممنون که همراهی میکنید..

ولی بعد از گذشت چند ماه ، شوهرتون به شکل متفاوتی از امروز رفتار خواهد کرد و باید به رابطه زمان بدید.
واقعا اینطور فکر می کنید ؟ آخه الان پنج ماه گذشته چی تغییر کرد ؟ اتفاقا عصبانی تر شد که بهتر نشد.. همه میگفتن صبر کن عصبانتیش بخوابه بعد سمتش برو.. اما الان میفهمم نه منتظرم بوده و ازین قضیه عصبانی تر شد و کلا ذیگه برید ازمو سرد شد بهم .. خودمم حدس میزذم همون اولا که هنوز دلتنگه برم سمتش بهتره تا صبر کنم اینجور بهم بی احساس شه.. الانم اگه باز صبر کنم اون نیم درصد شانسمم از بین میره نمیره؟ من حس میکنم تو این دو سه ماه چهار پنج بار برم سمتش هرچقدم که بد رفتار کرد که حداقل باز بعدا نگه بازم به اندازه کافی نیومد از دلم در بیاره..

شوهرتون داره مثل یک کودک رفتار میکنه و تمام اون احساساتی رو که در لحظه داره به زبون میاره. بزارید بگه تا خالی بشه. چند ماه دیگه به شکل دیگری رفتار خواهد کرد.
.. زمان (مثلا 2 یا 3 ماه) موضع شوهرتون رو عوض میکنه..

من خودمو شوهرمو بد عادت کردم وقتی برا دعواهای خیلی کوچیکتر عادتش دادم تا چندین و چند روز منتشو میکشیدم و محبت میکردم بهش بعد یه هفته راضی مداوم راضی به آشتی میشد خب معلومه الانم با سکوت یا یه بار دوبار من راضی نمیشد.. بنظر من که نباید صبر میکردم..
البته هنوزم میگم اون بیشتر منظورش از دلجویی مادر برادرم بودن که برن خونشون اما خب وقتی نمیرن من چیکار کنم ..
میدونم شما میگید این راه اصلا خوب نیس .. اما شوهر من دقیییقا همینو میخواس ..
در این مدت هم میتونید بدون خار کردن خودتون ، ارتباط معقولی با ایشون برقرار کنید. اگر نشد ، همین مشاور یا واسطه ها کافی هستن. مهم اینه که شما تلاش معقول و متین داشته باشید (بدون خار کردن خودتون).
میشه یکم با جزییات بیشتر بگید تلاش معقول متین چطور؟ ببینید الان مشاور که دیگه بهش زنگ نمیزنه.. فقط میمونه یکبار رفتن من با پدرم پیش اون ..بعد اونم اگه نه بگه دیگه پدرم نمیاد.. تنهایی هم برم که میگن دختر جسورر و این وقت شب .. روزم که جاش معلوم نیس.. واسطه کی؟ نمیگه آبرومو بردی؟ بخدا گیج شذم .. با یه خط جدید بهش پیام بدم؟اگه بلاک کرد سریع دیگه دوباره خط گرفتنم بی فایده و زشته..

خیلی از حرفهای شوهرتون متناقض هست و این یعنی اولاً داره کودکانه رفتار می کنه ، دوماً هنوز چیزی رو در رابطه با شما جا گذاشته. بزارید زمان بگذره تا وضعیت به ثبات و آرامش بیشتری برسه. انقدر آشفته نباشید. خبری نیست!!
باوز کنید میشناسمش هر چی زمان بگذره فقط کینش بیشتر میشه که چرا نیومدن از دلم در بیارن و اینکه نسبت به من سرد و بی تفاوت تر .. من دیگه میترسم بزارم زمان بدون انجام کاری بگذره چون رو این آقا اثر عکس داره

مبادا مهریه رو ببخشید!! به هیچ عنوان توصیه نمی کنم. ولی شما هم مهریه رو در دادگاه به اجرا نزارید.
مشاورم خیلی راخت گف تا دو ماه دیگه برو یه اقدام قانونی کن یه فقدان همسر یا درخواست طلاق یا اجرای مهریه!! که من تعجب کردم گفتم من برم درخواست طلاق بدم ؟ چرا من؟ گف خب مهریه بزار اجرا یا فقدان همسر یچیزی که مجبور بشه بیاد مشاوره



امیدوارم مثل اون حکایت مولوی نباشید که به دلیل توصیه های متقاض مردم به یک فرد بدبخت ، دست آخر گیج شد و خرش رو انداخت توی دره!!
دقیقااا

[بهاره جون]

راه برگشت جان چقدر تو دو سه تا پست آخرت قشنگ و منطقی حرفات رو زدی...
هیچکس غیر از خود آدم نمیتونه تصمیم نهایی رو بگیره. تو فقط میتونی از بقیه راهنمایی بگیری... اما تصمیم آخر رو خودت میگیری ...
خیلی خوبه که متوجه شدی اونا تو خیلی موارد اعتماد به نفست رو تضعیف کردن، در حالی که تو اون موردها ایرادی نداشتی... این شروع دوست داشتن خودت و قدر خودت رو دونستن هست. کم کم خودت میفهمی کجای این رابطه ایستادی و قدم بعدیت چی هست. یعنی وقتی به اشتباهات خودت آگاه شدی و تصمیم به اصلاح خودت گرفتی، میتونی تصمیم بگیری که آیا اون آدم رو لایق خودت میدونی یا نه؟

اون دعوا و مقصرا رو کنار بزار، فرض کن دو طرف با هم آشتی کردن و همدیگه رو بخشیدن. آیا این آقا میتونه برای چندین سال آینده همسر خوبی برات باشه؟ تکیه گاهت باشه؟ میتونی برای بچه دار شدن و تربیت بچه روش حساب باز کنی؟
با وضعیتی که خانواده های هر دو طرف دارن، خودتون دو تا بعد از ازدواج خیلی باید سنجیده عمل کنین. آیا این باتدبیر بودن رو در خودت و شوهرت میبینی؟ یا امید داری بعد از یه مدت که روی خودتون کار کردین به این تدبیر برسین؟

راه برگشت جان، تو الان همه تمرکزت روی برگردوندن شوهرت هست. اما اگر برگشت همه مشکلاتت حل میشه؟

[راه برگشت]

سلام بهاره جون ممنونم که نظر دادی

یعنی وقتی به اشتباهات خودت آگاه شدی و تصمیم به اصلاح خودت گرفتی، میتونی تصمیم بگیری که آیا اون آدم رو لایق خودت میدونی یا نه؟
میدونی بهاره جون خیلی قبل ترها یه برنامه ای تلویزیون میداد به اسم هزار راه نرفته .. درباره مشکلات ازدواج و اینا .. البته من اون موقع خیلی بچه بودم.. اما در کل اسمشم برام قشنگ بود.. من حرفم اینه من برای کسی که عاشقشم ( حالا به هر دلیل غیر منطقی و غیر قابل درکی) خیلی میتونم انرژی بزارم واسه اصلاح زندگیم اما برای یه زندگی خوب منطقی اما با درجه دوس داشتن پایین شاید مخصوصا بد هم رفتار کنمم شاید.. من این آدمو همه جوره میخوام حتی اگه اون چیزی که لایقمه رو تو این زندگی بهم نده اما خوب اونقدم دیگه بد نبود بلاخره هنوز راه های نرفته ای هس که ازونم ادم بهتری بسازه.. و بله حس میکنم اگه منم اشتباهاتمو اصلاح کنم یا راه های تازه ای رو امتحان کنم به زندگی ای می رسیم که لایق هر دو مون باشه .. فقط امیدوارم یه فرصت دیگه بهم بده...

....میتونی برای بچه دار شدن و تربیت بچه روش حساب باز کنی؟
در زمینه پدری چیزایی ازش دیدم که حس میکنم پدر خیلی خوبی میتونه باشه.. اما همسری خوب باید روش کار کرد.. هر دومون.. مساله میدونید چیه ؟ اینه که این سوالا یکم مناسب قبل ازدواجه .. نه الان که دیگه ازدواج کردم .. احساس منو درباره این قضایا آقای Quality به خوبی درک و بیان کردن..

با وضعیتی که خانواده های هر دو طرف...یا امید داری بعد از یه مدت که روی خودتون کار کردین به این تدبیر برسین؟
بله امید دارم البته بیشتر به خودم
راه برگشت جان، تو الان همه تمرکزت روی برگردوندن شوهرت هست. اما اگر برگشت همه مشکلاتت حل میشه؟
مطمئنن اینطور نیس .. منم به این موضوع واقفم.. اما هر چیزی مرحله به مرحله دیگه .. الان اولویت تمرکزم اینه فعلا چطور برش گردونم بعدا یه تاپیک جدا برای حل مشکلاتمونم باز میکنم..یا مشاوره حضوری رو ول نمی کنم..

[گیسو کمند]

سلام


راه برگشت حق داری پست شماره 63 رو درک نکنی ،،همدری منو بپذیر ،، این روزهام میگذره
مهم اینه که خدا هست خیلی ام دوستت داره . کافیه بهش اعتماد کنی و خودتو به دستش بسپاری .

گاهی هیجانات باید فروکش کنه ،
گاهی باید زمان بگذره
و یه چیزایی رو تجربه کنیم و علت های دیگه..
تــــــــا بتونیم بعضی مسائل رو درک کنیم .



به هر حال خیلی کلی و فشرده اگر بخواهیم اون پست رو خلاصه کنیم ؛

در اونجا از "خودکفایی، بجای وابستگی " صحبت شده بود .

وابستگی به یک آدم نرمال و سالم هم اگر از حد بگذره آسیب زاست ،،
حالا وابستگی اگر به یک شخصیت مشکل دار و رابطۀ خراب باشه ، این آسیب خیلی شدید و جدی میشه .
( بدلیل سرکوب شدن نیازهای این وابستگی که تامین نمیشه ، ناکام موندن ها ، درگیری های زیاد ذهنی ، صرف انرژی زیاد و.. )

پس باید ازین وابستگی خارج شد ،، ( مشاورین میگن " تمرکززدایی از همسر " )
برای خروج از وابستگی نیاز داریم قوی باشیم .

یعنی قدرت پذیرش داشته باشیم ، خودمون رو دوست داشته باشیم ، واقع بین باشیم ،
خودمون رو بشناسیم و در کل سوراخ های نفوذ این حد و این مدل از وابستگی رو در وجودمون رو شناسایی و برطرف کنیم .





حالا خروج از وابستگیه رابطه مخرب ( یا حتی نرمال ) میتونه در زندگی مشترک و در بطن رابطه اتفاق بیوافته
یا میتونه خارج از رابطه باشه وقتی داریم جدا میشیم ،،
بخاطر همین نوشتم که اگر اینگونه باشی ( شناسایی »» درمان »» قوی بودن ) دیگه زیاد فرقی نمیکنه در رابطه باشی یا جدا شده باشی.

چون در هر حال آسیب کمتری میبینی و تصمیم منطقی تر و درست تری میگیری .






البته این توصیه مشاورین عموما از سمت مراجع درک نمیشه
مثلا فکر میکنن مگه میشه با کسی زندگی کرد و روی عیوبش زوم نکرد و ندید
مگه میشه با کلی مشکل حواسمون فقط به رفتار خودمون باشه اصلا کدوم رفتار چگونه رفتاری


اما حقیقتا میشه ، منتها باید با خودمون روراست باشیم مقاومت نکنیم توجیه نکنیم مشکلمون رو بشناسیم و..
بعد از شناخت ، مهارت ها رو یاد میگیریم ،
بعدش دیگه فرقی نمیکنه طرف مقابلمون دوستمونه یا همسرمون یا پدرمون یا حتی خودمون .
بلکه همواره ما در صدد رفتار درست هستیم .

اصلا همین برخورد درست هست که میشه " تلاش ما "
و برخورد درست در سایه ی خودکفایی اتفاق می افته .

برای همین حتی اگر بخواهی ادامه بدی باید .. (همون پست شماره 69 و این پست تا اینجا . )








مطلب بعدی که درک نشده بود ؛



ببین عزیزم فکر کن یه زوجی بیان بگن ما میخواهیم جدا بشیم چون بی پولیم .
شما زیر بار میری که علت مشکلاتشون و جدایی ، " فقر" باشه ؟

میشه بگیم خوب شما بیا این 50-100 میلیون تومنو بگیر برو مشکل مالی ات رو حل کن ( راهکار ناپایدار و غیر اصولی )
بعدش زندگیشون درست میشه ؟ نه .
اونها پول رو توی جیبشون میذارن بعدش با مشکلات قبلی که فقط اسمش عوض شده برمیگردن .


الان مادر شما بگه ببخشید معذرت میخوام ، مشکلتون حل نمیشه بلکه فقط بهانه ی همسرت عوض میشه .
نه تو میتونی مادرت رو تغییر بدی نه همسرت
نمیتونید که لب مادرهاتون رو بدوزید اونها دخالت هاشونو میکنن حرفاشونو میزنن


منتهـــا
اگر رابطه دونفر رابطه درستی باشه بقیه نمیتونن اینطور همه چیزو خراب کنن
به هر حال دلخوری پیش میاد اما نه اینکه کلا شیرازه رابطه از هم بپاشه .

پس مشکل ، رابطه ی شما دونفره .
نه این دخالت ها . نه مامانت و مامانش .
بلکه دخالت ها فقط تا حدی تشدید کرده ،،
وگرنه همسر تو از بار مسئولیت وحشت داره نه از مادرت .

اگر مشکل مادرت بود ، میگفت بریم سر زندگیمون ولی حق نداری پاتو خونه مادرت بذاری
نه اینکه بگه جدا بشیم ، تو بمون با مادرت ( چیزی که اصلا مادرتم همینو میخواد )


مطلب بعدی در مورد این

"من که او رو بیشتر از خودم دوست داشتم ... اینهمه کار براش انجام دادم ... هیچی نخواستم "

راه برگشت سر فرصت برو پیش یه مشاور روانکاو یونگین ببین چرا وقتی با همسرت دوست شدی چسبیدی بهش
چرا خودت رو دوست نمیداشتی و نداری و علت مقاومت کردناتو بگو .

بهتره خط بالا رو اینطور بخونیم :
تو حمایت کردی هیچی نخواستی سکوت کردی چون فقط به فکر این بودی همسرت بمونه
به اینکه انتخاب درستی کنی، رابطه درستی بسازی ،
به اینکه چهطوری بمونه چرا بمونه بعدش چه کنی اصلا فکر نکردی .

همونطور که به زور یه دوستیه اشتباه رو به ازدواج رسوندی
( توجیه ات اینه که اونم دوستم داشت ! )
عزیزم قبول کن تا اینجا همه چیزو به زور خواستی
چند بار پست شماره 1 ات رو بخون ،،
ازینجا به بعد قبول کن زوری نمیشه همه چیزو درست کرد ،

اصلا همه چی درست کردنی نیست ، نهایتا میشه پذیرفت و جلوی آسیب به خومون رو تا حدی گرفت .

[راه برگشت]

سلام گیسو کمند عزیز ممنون از توضیحات تکمیلیت

.


پس باید ازین وابستگی خارج شد ،، ( مشاورین میگن " تمرکززدایی از همسر " )
برای خروج از وابستگی نیاز داریم قوی باشیم .

بله درسته حتی در صورت ادامه راه اولین کاری که باید بکنم اینه که بهش وابسته نباشم


اما حقیقتا میشه ، منتها باید با خودمون روراست باشیم مقاومت نکنیم توجیه نکنیم مشکلمون رو بشناسیم و..
دقیقا...

الان مادر شما بگه ببخشید معذرت میخوام ، مشکلتون حل نمیشه بلکه فقط بهانه ی همسرت عوض میشه .
نه راستش با این قسمت موافق نیستم .. نمیگم کل مشکلات ما حل میشه اما با توجه به شناختی از همسرم دارم اگه به طور مثال مادرم حاضر میشد همراه برادرم و پدرم بریم خونشون نه که مادرم بگه من ازت معذرت میخوام بلکه میانجی گری کنه دو طرف رو داشته باشه و بزرگترا برادرمو شوهرمو اشتی میدادن مطمینم برمیگشت بعد ازون باید به حل مشکلات خودمون می رسیدیم .. ببینید مشکل و منو شوهرم این بود که این آقا از خونه ما فراری شده بود ضمن اینکه اینطور استدلال کرده بود که خانوادت تو این دو سال تمایلی به اینکه من بیام خونتون نداشتن که یکم بد برداشت کرده بود یکمم درست.. و به این دلیل دیگه منم نمیزاشت خونشون برم زیاد .. همه چی شده بود لج و لج بازی بخاطر مادرا و سردی بین ما به وجود اورد در کناااار مشکلاتی که خودمونم داشتیم که خیلی ازون مشکلات ریشه اش باز برمیگشت به این چیزایی که شرایط خاتواده ها پیش اورده بود.. ما اصلا وقتی برای پیش هم بودن اون چنان نداشتیم که بخوایم رابطمونو ترمیم کنیم.. من فک میکنم اگه ما زیر یه سقف بودیم حداقل فرصت بازسازی رابطه رو خیلی بیشتر داشتیم..

منتهـــا
اگر رابطه دونفر رابطه درستی باشه بقیه نمیتونن اینطور همه چیزو خراب کنن
به هر حال دلخوری پیش میاد اما نه اینکه کلا شیرازه رابطه از هم بپاشه .
همه چیز مثه یه زنجیره بهم مربوط و وصل بود توضیحش خیلی سخت و طولانی میشه .. من مطئنم خیلی مشکلات ما بخاطر دوران و شرایط ویژه عقد بود..

پس مشکل ، رابطه ی شما دونفره .

اگر مشکل مادرت بود ، میگفت بریم سر زندگیمون ولی حق نداری پاتو خونه مادرت بذاری
نه اینکه بگه جدا بشیم ، تو بمون با مادرت ( چیزی که اصلا مادرتم همینو میخواد )
خب دیگه هم از نظر مالی شرایط سر زندگی رفتنو نداشتیم الان هم اینکه ظرفیتش کم بود برید دیگه .. ضمن اینکه همه عوامل با هم دست به دست هم دادن.. از منم سرد شد.. منم یجورایی غرورشو با اینکه حق داشتم شکوندم این آخری مخصوصا..


ازینجا به بعد قبول کن زوری نمیشه همه چیزو درست کرد ،
چی بگم ..یا درست کردنه یا پذیرش بی چون و چرا یا مخلوطی از هر دو.. یا کلا رها کردن این رابطه.. که من توان این راه اخرو ندارم..
.

[behzzad]

دوست عزیز

من نگفتم فقط صبر کنید و هیچ کاری نکنید!

گفتم برای درست شدن رفتارهای همسرتون صبور باشید.

گفتم توی این مدت هم از هر راه معقول و منطقی (بدون خار شدن) ، ارتباط بگیرید تا کم کم مشکل حل بشه.

قبول دارم که رفتارهای شوهرتون برقراری ارتباط رو به شدت سخت کرده. ولی من از اینجا چیزی به ذهنم نمیرسه که بگم مثلا به فلان صورت میشه ارتباط معقول برقرار کرد. شاید یک مشاور جدید بتونه زنگ بزنه. رفتن با پدرتون هم بد نیست ولی من نگران عزت نفس پدرتون هم هستم. ظاهرا پدر فداکار و وارسته ای دارید که میتونه بچه بازی های شوهرتون رو تحمل کنه.

کاری که من میتونم انجام بدم اینه که شما گزینه های مختلفی رو که به ذهن تون میرسه بگید ، بعد من اون مواردی رو که به نظرم جواب نمیده یا عزت نفس شما رو لگدمال میکنه ، تذکر میدم. متوجه شدم که دیدار با شوهرتون خیلی سخت شده و از طرفی ارتباط تلفنی هم نمیزاره که داشته باشید. بعلاوه واسطه انتخاب کردن هم با خصلت های ایشون سخته. پس شاید یک مشاور جدید و یکبار رفتن با پدرتون ، گام های اول باشن.

میدونید چرا آقایون همسرشون رو رها می کنن؟؟

چون اون خانم مردانگی شون رو خدشه دار کرده. پس دیگه براشون قابل قبول نیست که شوهر اون زن باشن. مثال های اون در مورد شما مثلا اینه که فوحش ها رو مقابله به مثل کردید. یا اینکه بدون اطلاع ایشون در جاده های بین شهری سفر کنید. کلا رفتارهایی که اقتدار و حرمت شوهر رو میشکونه ، شما رو به جایی میرسونه که شوهرتون میتونه شما رو 5 ماه رها کنه. اگر شما با شوهرتون درشتی نمی کردید و اگر مقابله به مثل نمی کردید ، هرگز چنین وضعی پیش نمی آمد. قبلا هم این رو گفته بودم و الان با توضیحات بیشتر موضوع رو باز کردم. امیدوارم این مساله رو ترمیم بفرمایید.

راهکار کاربر گرامی گیسوکمند به نوعی پیروی از تئوری های روانشناسی غربی هست که کم کم شما رو از رابطه با شوهرتون خارج میکنه. به شما آمادگی میده تا درد خروج از رابطه کم و کمتر بشه. مراحل بعدی هم قبح زدایی از طلاق و قبح زدایی از هر گونه تقابل با شوهر هستش. این همون زهری هست که اکثر کاربران این تالار ارائه میدن. در واقع تمرکز این دوستان روی تسهیل طلاق هست و تمرکزی رو ترمیم رابطه ندارن. اگر چیزی هم در خصوص ترمیم رابطه بگن ، ناکافی و غیر اصولی هستش.

همچنان با تاپیک شما همراه هستم.

[راه برگشت]

سلام آقا بهزاد ممنون از همراهیتون

. رفتن با پدرتون هم بد نیست ولی من نگران عزت نفس پدرتون هم هستم. ظاهرا پدر فداکار و وارسته ای دارید که میتونه بچه بازی های شوهرتون رو تحمل کنه.
منم نگران هستم اما متاسفانه راه دیگه ای برام نمونده .. دلم نمیخواد یبار دیگه این جمله رو از مادرش بشنوم که این دختر بی کس و کار وبی خانوادس.. یا باز با تنها رفتنم بگن جسوره.. بله پدرم ادم مهربون و ارومیه ..

کاری که من میتونم انجام بدم اینه که شما گزینه های مختلفی رو که به ذهن تون میرسه بگید ، بعد من اون مواردی رو که به نظرم جواب نمیده یا عزت نفس شما رو لگدمال میکنه ، تذکر میدم.

. بعلاوه واسطه انتخاب کردن هم با خصلت های ایشون سخته.
دقیییقا .. الان مشاور به من گفته با پدرت که میخوای بری خیلی خوبه که یه ریش سفیدی از محل شوهرت مثه روحانی محل یا شورای حل اختلاف محل زندگیشون ( نمیدونم داره یا نه ) یا یه بزرگتری از فامیلشون ببری.. اما خیلی دو به شکم.. ببرم بگه ابروی ما رو تو کوچه و محلمون بردی چی.. یا بگه من دوست نداشتم حتی مادربزرگم بفهمه رو من چاقو کشیدین حالا که فهمیدن دیگه نمیشه برگشت چون ابروم رفته چی..
پس شاید یک مشاور جدید و یکبار رفتن با پدرتون ، گام های اول باشن.
بنظرم میاد یبار منو پدرم بریم اول پدرم تو ماشین خودشون منتظر باشن من تنهایی حرفامو به شوهرم بزنم .. بعد یکم پدرم باهاش حرف بزنه .. بعد یبار دیگه منو داداشمو پدرم باز به همین شکل بریم سر کارش منتظر بمونیم تا بیاد.. اخه خونشم که معلوم نیس کی باشه تلفنم که ممکنه تلفن پدرمو جواب نده..

میدونید چرا آقایون همسرشون رو رها می کنن؟؟

چون اون خانم مردانگی شون رو خدشه دار کرده. پس دیگه براشون قابل قبول نیست که شوهر اون زن باشن. مثال های اون در مورد شما مثلا اینه که فوحش ها رو مقابله به مثل کردید.

یکم به منم حق بدید نمیشه که همیشه مرد هر چی خواست بگه زن همیییشه سکوت کنه یا مرد به این دلایل زندگی رو بهم بزنه .. اما خب مطمئنن تصمیم دارم این بار اگه برگشت خیلی بیشتر از قبل جلوی زبونمو بگیرم.. احتمالا باید همون مریم مقدس که گفتید بشم براش..
یا اینکه بدون اطلاع ایشون در جاده های بین شهری سفر کنید.

ببینید این مساله مال قبل ازدواج ماست تحت شرایط خاص ..یبار.. اگه اون یبار انقد براش مهم بود اصلا چرا باهام ازدواج کرد.. وگرنه من تو این شهر یه بازارم بخوام برم بیشتر وقتا بهش خبر میدم..

.

[Quality]

سلام خانم راه برگشت. امیدوارم این روزها و این اتفاقات که افتاده روحیه خودتون رو نباخته باشید. چیزی که مسلمه اینه که همیشه زندگی سختی و غم داره. اینجا بهشت نیست. زمینه. با هر کسی هم که ازدواج کنید یه سری مشکلات و عیوب خودشو داره و جزء 14 معصوم نیست.

میدونم عیوب همسرتون و صحبتاشو که حسن نیت نشون ندادن. کارشون رو بنده که تایید نمیکنم. رفتار و عیوبشون رو هم همینطور. منتها الان یکم زوده همه چیرو تموم شده و غیر قابل حل قلمداد کنید و فکر کنید دقیقا همونطوریه که میگه تو حرفاش و اوضاع خیلی خرابه. حرفه. حرف ! بقول آقای بهزاد رفتار کودکانه. بزارید یه مثال بزنم. من خواهرم مدتی الکی بهونه میاورد حرف زور میزد هر کاریم میکردم و به واسطه ها مدام سر جنگ گرفته بود و اصلا گفتم این تا آخر عمرش با من قهر میخواد بکنه ولی چرا اصلا؟ حرفاشم غیر منصفانه بود و نا معقول و بچه بازی و مشکل تراشی. خواهر دیگم میگفت فقط عقده گشایی و لجه اونم بی دلیل و واقعا کاری ساخته نیست. منم بیخیال شدم مدتی. بعدا خونه بابام دیدیم همو اصلا انگار نه انگار. خودشم اومد روبوسی خیلی عادی و صمیمی اصلا انگار هیچی نشده. گفتم الان منی که متهم میکردی رو بزرگواری کردی بخشیدی ته دلت ناراحتی یا بزرگواری کردی یا کلا فهمیدی عیب از من نبوده یا چی شده اصلا؟ من نه قهرتو فهمیدم نه آشتیتو. گفت بچه بازی بود. گفت مشکلی نیست فقط تو واسطه و دعوا آدم الکی حتی به خودشم دروغ میگه. الان خوبه. ازینجور نمونه ها تو زندگیم زیاد دیدم. من میگم اگر انصاف و وجدانتون میگه عیب از شما در حدی نبوده که بخواد جدا بشه و اگرم بوده قبول و ترمیم کردید یا میکنید پس نگران نباشید.

ادامه راه این نیست که بیخیال بشید و چند سال عمرتون به باد بره. یا اینکه هیچ کاری نکنید برای آشتی. بنظرم زمان و سقفی رو خودتون معین کنید اما الان بازم میگم زوده. واقعا الان زوده . مشاور چرا گفت دیگه زنگ نمیزنه؟ خیلی زود تسلیم شده تلاش نکرده و غالب حرف نزده. بعدشم نباید به این زودی بحث طلاقو اینارو پیش ببره. بهش باید میگفتی اگه قرار بر این بود که پیش شما نمیومدم. باید همسرتونو جلب میکرد به گفتگو تحریکش میکرد. امید میداد و چند تا کار دیگه. حتی لازم باشهمشاور دیگم برید تسلیم نشید. صبر کنید چند روز یکم فکر کنید روی روشها و برنامه ریزی داشته باشید. از مشاور بخواید زود تسلیم نشه. انشالله اگر مسیر و گفتگو باز بشه باید حتما شوهرتون هم مسائلی رو یاد بگیره و مشاوره و روان درمانی بشه. امکانشم میسره. احساسی نباشید فعلا. مثلا در مورد حرفاش و طلاها. دادن طلاها = رضایت برای طلاق و از بین رفتن سرمایه. ضمنا اگر گیریم در بدترین شرایط تصمیم جدایی هم بگیرید ( یکدرصد ) دادگاه باید تکلیف طلاها و هدایارو تعیین کنه. مگرنه علی رغم پس دادن طلاها میتونه منکر دریافتش بشه و از شما وجه طلاهارو طبق قانون مطالبه کنه. پس هیچی پس نمیدید. مهریه هم نمیبخشید فعلا. بزرگتر و مشاور ( که البته مشاور در اولویته ) و حتی گفتگوی خودتون با خط جدید یا هر راهی که شان شمارو هم حفظ کنه باید از سمت شما پیگیری بشه. همسرتون که برگشت شما بعد از آرومسازی فضا کم کم مطالبات و مسئولیتهاش و رفتارشو سعی کنید بر وقف نیاز و شایستگی سوق بدید. من دوست ندارم زندگی سخت یا منفعلانه یا تحقیر آمیزی داشته باشید. دوست دارم همسرتون برگردند و شما بتونید به نقطه مشترک و در تعادل زندگیتون رو ادامه بدید. با توکل به خدا انشالله


در مورد صحبتهای آقای بهزاد باید بگم حرفشون کاملا درسته و باعث شد من صحبتام خلاصه تر بشه. در نظر بگیرید صحبتهای ایشون رو. در مورد صحبتهای خانم گیسو کمند نظرم اینه که اگر شما قبل عقد و در شروع رابطه بودید و این صحبتها ( کلش ) از جمله دوست داشتن خود و ... رو ایشون به شما میگفتند یک بیگ لایک به صحبتهای ایشون میدادم. انصافا اگر قبل عقد و شروع دوستیتون بود نظر من کاملا نظر خانم گیسو کمند بود. اما صحبتهای ایشون یه جوریه انگار الان شما قبل تصمیم و انتخابید. متوجه باشید تصمیم گرفته و انتخاب شده و .... . الان اولویت بازسازی و ساخته زندگیه و این برمیگرده به هنر شما و انسانیت طرفتون که قضاوت در موردشم زوده فعلا. صد البته که سخته و این برمیگرده به انتخابتون از اول. اما اگر از این سختی فرار کنید مسیرهای دیگه بدتر و سخت تره. شخص دیگه ایرادای دیگه روز از نو روزی از نو. تازه دل و روح و روانتون دیگه مثل قبل انرژی ممکنه نداشته باشه. تازه مشکل مادرتون و بعضی مشکلات هم بازم هر شخصی باشه موجوده ( شایدم اینبار از اونور بوم بیوفتند که اینم مخربه ) و اینکه دیگه شما یک زن مطلقه خواهید بود و از دایره انتخاب خیلیها خارج و موج آسیب های مختلف سمتتون میاد. همون مقاله ای که آقای بهزاد لینک دادن گویاست و شما هم شرایط خاص دارید.

بله اگر همسرتون رویه سابقو تا آخر عمر بخوان ادامه بدن زندگی سختی میشه اما قرار نیست همچین اتفاقی بیوفته. بعد از آشتی انشالله روی همه موارد دو تایی باید کار کنید تا به یه استانداردی برسید. از کمک مشاور و کتابها و خیلی چیزا هم بهره ببرید. در ضمن شما هم جذابیت براش خواهید داشت و ممکنه روزایی برسه که قدر شمارو بهتر بدونه و به عشق شما که اگه خالص باشه میتونه همسرتون رو مطیع شما کنه.

کارهای نا هنجار و شتابزده و تحریک طرف مقابل و خودتون رو انجام ندید. همینطور که رفتار همسر شما بنظرم زشت و ناپسند بوده شما سعی نکنید در همون سطح باهاش بجنگید. فکر طلاقم فعلا از سرتون بیرون کنید همینطور حرفشو. ببینید به نظرتون مشاور کفایت داره باز هم تماس بگیره و توانایی قانع کردن همسرتون رو داره یا نه. اگر هست انجامش بدید نترسید. زندگی و طلاق شوخی نیست.

ممکنه یکی یه جا یه چیزی رو به لجن بکشه. اما این ماییم که اجازه بدیم و بپذیریم این لجن به ما بوخوره یا نه. مثل ماشینی که رد میشه و آب به ما میپاشه. لباس ما فاصله ما و خیلی مسائل. فعلا گوشتونو دروازه کنید به حرفاش ( فعلا ) تا ببینیم روشها و زمان نتایجش چی میشن.

به امید روزهای بهتر با کمک فکر و درایت خودمون و صد البته خدا

[راه برگشت]

سلام آقای Quality ممنون ازینکه همچنان روحیه میدید بهم.. چند روزی اونقد گرفته بودم که حال نوشتن اصلا نداشتم

و فکر کنید دقیقا همونطوریه که میگه تو حرفاش و اوضاع خیلی خرابه. حرفه. حرف !
منم امیدوارم چون خیلی وقتا سر مسایل کوچکتر هم شوهرم حرفای تند و تیز و جدایی میگف بعد ممکن بود وقتی از دلش در میاد همون روزم بگه عاشقتم و میگف تو دعوا که حلوا خیرات نمیکنن.. اما خب اینبار فرق داره.. پنج مااه.. براش کافی بوده برای دل کندن از من..

مشاور چرا گفت دیگه زنگ نمیزنه؟
من سه شنبه با مادرم رفتم پیش مشاور .. نمیدونم مشاور موضع دو گانه داشت هم یجواریی بنظرم کارو خرابتر کرد هم یکم کمک مثلا به مادرم گف نظر منم رو این ازدواج کاملا منفیه و میگم کاش تو اولین کسی بودی که بهم میزدی گف دختر شما سن عقلیش تو بیست سالگی مونده و زیادی خوشبینه .. خلاصه تا تونس منو کوبوند اما در نهایت گف با همه اینا باید بزارید خودش تصمیم بگیره و دخالت نکنید..مادرمم به دلیل دل پری که از قبل داشت و نوشته هایی که خونده بود همچنان عصبانی بودو فقط گف بره باهاش زندگی کنه میتونه تنهایی بیاد به منم سر بزنه اما اون آقا رو دیگه قبول نمی کنم .. که خب اینو مشاورم نرفته بودیم میگف .. مشاورم گف تو نمیتونی مادرتم مجبور کنی کمکت کنه اگه شوهرت بدون مادرت تورو نمیخواد ینی توام همسر محبوبش نبودی و دیگه باید به طلاق رضایت بدی.. بنظرم اومد مشاور قصد داره پدر مادر همسرمم بخواد برای صحبت که فک نکنم اونا بیان اصلا براشون مهم نیس..مشاور از مادرم اجازه گرف پس شما اجازه میدید ایشون برن با همسرش اگه قبول کنه زندگی کنه یا قطع رابطه مادرم گف اره گف چون من میخواستم اگه اینو به همسرش میگه پس فردا ازمون شکایت نداشته باشید یا نفرین کنید اما نمیدونم چه فایده داشت دوباره گفتنش چون به همسرم یبار گف اونم قبول نکرد! شاید این بار میخواد با لحن جدیدی بگه.. پدرمم مریض شدن منتظرم خوب شن تا بریم دیدن همسرم یا شنبه ها یا چهارشنبه ها .. یه جلسه دیگه هم مشاوز برای مادرم و من گذاشت .. قرار شد تو اون جلسه بدی های که مادرمم در حق شوهرم کرده رو بررسی کنیم.. حالا موندم قبل دوباره دیدن مشاور با پدرم برم دیدن همسرم؟شاید میخواد یبار دیگه با همسرم حرف بزنه و با توجه به نتیجه صحبتش بعدش ما بریم..

بعدشم نباید به این زودی بحث طلاقو اینارو پیش ببره.
منم از همین ناراحتم که خیلی مساله طلاقو راحت بیان میکنه و تاکید کرد اگه قراره دو سال دیگه برگردی الان که نامزدید جدا شید خیلی بهتره چون نامزدی دوره شناخته( من اصلا بعد عقد رو نامزدی نمیدونم دوره شناختت و نامزدی خواستگاری تا موقع عقد هس ..اینجوری باشه که هر کی بیادد عقد کنه یه مدت خوش باشه بعد بگه دوره شناخت بود خداحافظ؟)

. حتی لازم باشهمشاور دیگم برید تسلیم نشید
واقعا دیگه اعصاب اینکه برای یکی دیگه اییینهمه جزییاتو بگم ندارم.. اما بنظرم تونسته با شوهرم که اهل حرف زدن نبوده ارتباط کلامی خوبی برقرارر کنه و ترغیبش کنه به حرف زدن.. الان دوباره یه مشاور دیگه به شوهرم زنگ بزنه مطمئنن قضیه از نظرش لوث میشه و احتمالا دیگه جواب این یکی رو نمیده..
.
دادن طلاها = رضایت برای طلاق و از بین رفتن سرمایه. ضمنا اگر گیریم در بدترین شرایط تصمیم جدایی هم بگیرید ( یکدرصد ) دادگاه باید تکلیف طلاها و هدایارو تعیین کنه.
ریسکه اما بنظرم میتونه پنجاه پنجاه باشه و تاثیر مثبتی روش بزاره اخه وقتی به من میگف زندگیتو به خاطر یه گردنبند پنج شش میلیونی از دست دادی خیلی قلبم میگیره که بعد همه کارای من اینطور منو دیده بنظرم بهش بدم بگم هر تصمیمی هم بگیری میخوام این پیش تو باشه و بدونی وقتی نباشی این چیزا برام ارزشی نداره..

مگرنه علی رغم پس دادن طلاها میتونه منکر دریافتش بشه و از شما وجه طلاهارو طبق قانون مطالبه کنه
دیگه فک نکنم تا این حد بخواد نامردی کنه
.