نمایش نسخه قابل چاپ
سلام
من نمی تونم تصمیم بگیرم که دوست دارم همسر آیندم شبیه به من باشه، یا خصوصیاتی داشته باشه که من اونا رو ندارم، از لحاظ اخلاقی و شخصیتی و زمینههای علاقه و استعداد بیشتر منظورم هست
آیا زندگی زوجینی که شخصیتشان مشابه هم است پایدارتر و آرامتره یا اگر شخصیت ها مکمل باشه؟؟
سلام
یک قانون کلی برای این قضیه وجود نداره. طبیعیه که برای هر شخصی متفاوته و توی زمینه های مختلف هم فرق داره
مثلا من به عنوان یک انسان برونگرا و اهل خنده و شوخی و ... ترجیح میدم با آدمی مثل خودم ازدواج کنم نه یک آدم ساکت و بی احساس و کم حرف. یعنی ترجیح میدم از این نظر همسرم شبیه من باشه. اما چند سال قبل یک پیشنهاد ازدواج از شخصی کاملا متضاد خودم و به شدت درونگرا داشتم چون اون ترجیح میداد از همین نظر همسرش مکملش باشه و بهم گفت که چیزی که منو جذب شما کرده شخصیت برونگرای شماست!
یا مثلا بعید میدونم یه انسان باهوش و با استعداد بخواد با شخصی مکمل خودش ازدواج کنه! شبیه بودن از این نظر خیلی مهمه. توو زمینه های مذهبی و سیاسی هم باید شبیه بود مگر اینکه دو طرف اصلا اهل بحث کردن یا دخالت کردن توی اعتقادات همدیگه نباشن که اینجا خیلی بعیده!
اما بعضی خصوصیات هم هست که شنیدم مشاورای ازدواج روی مکمل بودن زن و مرد تاکید دارن. مثلا سلطه گر بودن و سلطه پذیر بودن.
برای همین به نظرم اول باید شخصیت خودتون رو خوب بشناسید و ببینین که از هر نظر کدوم تیپ شخصیت رو ترجیح میدین نه اینکه یه پیش فرض کلی از قبل داشته باشین
چون این طوری درگیری و به صورتی کاهش چشمگیری میکنه، فردی که باهوش هست دنبال فردی هست که از نظر هوشی در سطح پایینتری باشه... (توهین ندونید لطفا) چرا راه دور بریم اکثر دوستانی که با اونها نشست برخاست داشتم دنبال دختر هایی بودند که از اونها کوتاه تر باشند یا حداکثر هم قد باشند.نقل قول:
نوشته اصلی توسط sara 65
ته قضیه رو بگیری نشون میده که از نظر فرهنگی و ثبات تصمیم گیری ما مشکل عمیقی داریم.
برای مثال موردی بود که طرف فمینیسم بود و یکی از دوستانمون برای خواستگاری جلو رفت و وقتی که به ایشون به سبکی خواستگاری کرد در عرف جماعت و فرهنگ ایران نبود ( اجازه پدر و مادر رو نمیخواست و فقط دعای خیر از جانب والدین دختر رو اون هم به عنوان احترام به خانواده دختر میخواست و مراسم و خواستگاری رسمی در خانه پدر دختر و غیره و اصلا نمیخواست) دختر بنده خدا شوکه شده بود که این بابا واقعا در ایران زندگی میکنه یا نه... در جواب نه گفتن دختر این رفیق ما هم گفت که شما هم کالا نیستید که باید اجازه شما رو از والدین گرفته بشه و بنده خدا هم از آدم هایی نبود که تو رو طرف هم بگه ادعای فمینسم دیگه نکنید... و متاسفانه دوست ما هم از ایران بعد رفت و اونجا هم فعلا مجرد هستش چون فاکتور های ایشون آدم های جالبی بودند به هر حال ما هم جرات نداشتیم طرف دختره دیگه بریم که بخاطر پیشنهادی که رفیقمون به طرف کرد و رفاقتی که با هم داریم.